باب صد و شانزدهم دانش حضرت على عليه السّلام [ فخر رازى در تفسير كبير ] در ذيل آيه شريفهء * ( إِنَّ الله اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ) * ( سوره آل عمران ، آيه 33 ) از حضرت على عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله هزار باب از علم را به من فرا داد كه از هر باب آن ، هزار باب استنباط كردم . « فخر رازى » گويد : هرگاه حال مولا در فراگيرى و استنباط به اين حد باشد ، حال پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله چگونه خواهد بود ! [ استيعاب ابن عبد البرّ 2 / 463 ] مىنويسد : معمول « معاوية » آن بود كه هرگاه با مطلب مشكلى مواجه مىشد آن را يادداشت مىكرد تا در فرصت مناسبى حلّ آن مشكل را از حضرت على عليه السّلام بپرسد . هنگامى كه خبر شهادت حضرت على عليه السّلام به اطلاع او رسيد ، گفت : با شهادت على عليه السّلام ، فقه و عليم لباس نيستى پوشيد و از بين رفت ! برادرش ، « عتبة » ، كه اين سخن را شنيد گفت : احتياط كن ! مبادا اين سخن به گوش شامىها برسد . « معاوية » گفت : دست از اندرز من بردار ! ( من به خوبى مىشناسم جهان اسلام چه شخصيتى را از دست داده است ) .