[ كنز العمال 6 / 156 ] روايت مىكند كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده است : كسى كه از على عليه السّلام ، مفارقت نمايد ، از من مفارقت كرده است . و كسى كه از من مفارقت نمايد ، از خداى تعالى جدايى اختيار نموده است . مؤلف گويد : « متّقى » بار ديگر ، حديث مزبور را در صفحه 156 نقل نموده و در آنجا مىگويد : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به على عليه السّلام فرمود : يا على ! كسى كه از تو جدا شود ، از راه من جدا شده است . و كسى كه از من مفارقت نمايد ، از خدا جدا گرديده است . سپس اظهار داشته كه « طبرانى » اين حديث را از « ابن عمر » روايت كرده است . [ هيثمى در مجمع 9 / 128 ] از « بريدة » روايت مىكند كه گفت : در يكى از اوقات ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله گروهى از اصحاب را به سپهسالارى حضرت على عليه السّلام بسوى يمن ، و جمعى را به سرپرستى « خالد بن وليد » بسوى جبل ، روانه كرد . و در ضمن توصيه فرمود كه هرگاه دو لشكر به يكديگر رسيدند ، على عليه السّلام فرماندهى هر دو لشكر را به عهده مىگيرد . لشكر عازم محل مأموريت گرديد و سرانجام بر مخالفان پيروز شدند و مسلمانان غنيمتهاى فراوانى به دست آوردند ( حديث را تا آنجا ادامه داده است كه همگى آن را در باب « على منّى و انا منه » و در باب ديگر متذكر شديم ؛ تا آنجا كه گفته است ) رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در ميان مردم ظاهر گشت و فرمود : از مردمى درشگفتم كه از على عليه السّلام نكوهش مىكنند ! بديهى است كسى كه از على عليه السّلام بدگوئى كند ، از من بدگوئى كرده است . و كسى كه از او جدائى اختيار كند ، از من جدا شده است . آرى ، على از من است و من از على هستم . او از سرشت من آفريده شده است و من از سرشت حضرت ابراهيم عليه السّلام وجود يافته‌ام . تا آنجا كه « بريدة » به عرض مىرساند : يا رسول الله ! به حقّ صحبتى كه با شما دارم دست مبارك خود را بگشاييد تا با شما براى پذيرش اسلام تجديد بيعت نمايم . « بريدة » گفته كه پيوسته درخواست مىكردم تا تجديد بيعت نمودم و اسلام جديدى