بيت ديگرى حاضر ندارم ، ليكن اين شعر را در برابر تقاضاى تو مىگويم : أحيائهم حزنى على أمواتهم و الميّتون مسبّة للغابر ؛ زندگان آنها بر مردگانشان محزونند و مردگان آنها مورد نكوهش آيندگان مىباشند . « محب طبرى » گويد : « ابو عبد اللَّه ملَّا » اين حديث را روايت كرده است . مؤلف گويد : « شبلنجى » هم حديث مزبور را در [ نور الابصار ص 99 ] نقل كرده و مىگويد : « ابن عباس » در مسير خود به صفهء زمزم رسيد و در آنجا با جمعى از شامىها روبرو شد كه از حضرت على عليه السّلام نكوهش مىكردند ! در اينجا به بخشى از اخبار مىرسيم كه مناسب است آنها را در پايان اين باب ذكر كنيم . از جمله : « متّقى » در [ كنز العمال 6 / 405 ] از « ابو صادق » روايت مىكند كه حضرت على عليه السّلام فرمود : در حسب من همين بس كه پيوند من ، به رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله منتهى مىشود و در دين من همين بس كه آئين آن حضرت را برگزيده‌ام ؛ بنابراين كسى كه حقيقتى از من فرا بگيرد ، از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرا گرفته است . « خطيب » اين حديث را در « المتفق » و « ابن عساكر » نقل كرده‌اند . از جمله : « هيثمى » در [ مجمع 9 / 129 ] از « ابو بكر بن خالد بن عرفطه » نقل مىنمايد كه گفت : در ملاقاتى كه با « سعد بن مالك » داشتم به او گفتم : بطورى كه اطلاع يافته‌ام ، شما در كوفه ، در مجامعى كه گرد مىآوريد ، از حضرت على عليه السّلام نكوهش مىكنيد و به سبّ او مىپردازيد ! « سعد » گفت : چنين نيست ، به خدائى كه جان « سعد » در دست تواناى اوست ، حقيقتى را از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دربارهء على عليه السّلام شنيده‌ام كه اگر ارّه بر سرم گذارند ، هرگز از على عليه السّلام نكوهش نخواهم كرد ! « هيثمى » گفته است : « ابو يعلى » اين حديث را نقل كرده و سندش حسن است .