چشم حقارت مىنگرند . « عمر » به اطرافيانش كه من ، على عليه السّلام ، « طلحه » ، « زبير » و « عبد الرحمن عوف » در مسجد بوديم توجهى نمود و استمداد خواست حضرت على عليه السّلام فرمود : رأى ما آنست كه باده‌گسار را هشتاد تازيانه بزنند ، بدليل آنكه شرابخوار هرگاه باده‌گسارى مىكند ، سست مىشود و هنگامى كه سست شد ، هذيان مىگويد و در حال هذيانگوئى ، به ديگران افترا مىزند اين بود كه « عمر » دستور داد به باده‌گسار هشتاد تازيانه بزنند . و در صفحه 74 همان كتاب مىگويد : « عبد الرزاق » از « معمّر » از « ايوب » از « عكرمه » روايت مىكند كه « عمر » در خصوص حدّ باده‌گسار با اطرافيان خود مشورت كرد . حضرت على عليه السّلام فرمود : انسان باده‌گسار به محض اينكه جام شراب را لا جرعه سر مىكشد ، هذيان مىگويد . . . [ مستدرك حاكم 1 / 400 ] به سند خود ، از « حارثة بن مضرب » نقل مىكند كه گروهى از شامىها پيش « عمر » آمده گفتند : اموال و اسب و برده‌هائى بدست آورده‌ايم كه مىخواهيم زكات آنها را بپردازيم تا از مال پاك و حلالى استفاده نمائيم . « عمر » گفت : چاره‌اى نيست جز اينكه روش دو تن پيش از خويش ( رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و « ابو بكر » ) را پيش گيرم ، در ضمن با حضرت على عليه السّلام كه در جمع حضور داشت مشورت كرد . حضرت فرمود : تصميم تو درست است در صورتى كه آنچه را مىپردازد جزيه نباشد . « حاكم » گويد : اين حديث صحيح است . مؤلف گويد : « طحاوى » حديث مزبور را در « شرح معانى الآثار » در كتاب « زكات » در باب « خيل سائمه » كه در بيابان مىچرد ، گفته است كه حضرت على عليه السّلام دستور داد از هر بنده‌اى ده درهم ، و از هر اسبى ده درهم ، و از هر هجين ( كسى كه پدرش آزاد و مادرش كنيز باشد يا اسبى كه پدرش عرب و مادرش غير عرب باشد ) هشت درهم و از هر برذون ( كه پدر و مادرش غير عربى باشد ) يا