باب سى و ششم حضرت على عليه السّلام گوشت و خون رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله است [ تاريخ بغداد خطيب بغدادى 2 / 204 ] به سند خود ، از « ابو العباس » روايت كرده است ، در يكى از روزها ، حضور پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب بودم . پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله حضرت امام حسين عليه السّلام را روى زانوى راست و « ابراهيم » را روى زانوى چپ خود نشانيده بود . گاهى حسين عليه السّلام را مىبوسيد و گاهى رخسار « ابراهيم » را با بوسهء خويش نوازش مىداد . در آن حال ، « جبرئيل » نازل شد و فرمان الهى را به حضرتش ابلاغ كرد . پس از آنكه « جبرئيل » مرخص شد . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : اينك جبرئيل بر من نازل شد و اظهار داشت : اى محمد ! پروردگارت ابلاغ سلام مىفرمايد و در ضمن فرموده است كه ما اين دو كودك را براى تو نگه نمىداريم و فرمان اين است كه يكى از اين دو تن را فداى ديگرى بنمائى . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بعد از شنيدن اين فرمان ، نگاهى به فرزندش ابراهيم عليه السّلام كرد و گريست و پس از آن ، نگاهى به امام حسين عليه السّلام نمود و گريست و فرمود : مادر ابراهيم ، كنيز است و هرگاه ابراهيم را از دست بدهم جز من ، ديگرى در مرگ او