سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي ( مترجم : ساعدي )
127
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي )
تن از جمله « ابو قدامة انصارى » قيام كردند و گواهى دادند كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله چنين و چنان فرمود . « ابن حجر » گويد : اين حديث را « ابو موسى » استدراك نموده است . مؤلف گويد : حديث غدير را « ابن اثير جزرى » در [ اسد الغابة 5 / 276 ] نقل كرده است و پس از ذكر سند ، اظهار داشته كه « ابو طفيل » مىگويد : در حضور حضرت على عليه السّلام شرفياب بوديم ، خطاب به حضّار فرمود : سوگند مىدهم ، هر يك از شما كه روز غدير خم را دريافته است ، براى اعلام گواهى خويش قيام كند . هفده نفر از جمله « ابو قدامة انصارى » از جاى خاستند و گفتند : گواهى مىدهيم هنگامى كه در حضور رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از حجّة الوداع باز مىگشتيم ، موقع ظهر كه رسيد ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به درختهايى اشاره كرد و دستور داد تا زير آنها را از خار و خاشاك پاكيزه بسازند و سايبانى بر پا ساختند . سپس مردم را به نماز دعوت كرد . ما با آن حضرت نماز ظهر را بجاى آورديم . بعد از انجام نماز خطبهاى آغاز كرد . پس از حمد و ثناى بارى تعالى ، خطاب به مردم فرمود : اى مردم ! البته مىدانيد كه خداى - عزّ و جلّ - مولاى من است و من هم مولاى مؤمنانم و من از جان آنها نسبت به خودشان ، اوليترم . اين موضوع را چند بار تكرار نمود . در پاسخ عرض كرديم : آرى ! شما مولاى ما مىباشيد . آن حضرت دست تو ( على عليه السّلام ) را گرفت و فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه اللهمّ وال من والاه و عاد من عاداه » و اين جملات را سه بار تكرار فرمود . [ اسد الغابة 1 / 308 ] مىگويد : « ابو احمد عسكرى » به سند خود ، از « عمارة بن يزيد » از « عبد الله بن علا » از « زهرى » - تا آنجا كه گفته است - از « ابو جنيدة جندع بن عمرو بن مازن » شنيدم كه گفت : از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم ، فرمود : « من كذب علىّ متعمّدا فليتبؤ مقعده من النّار » ؛ « كسى كه به دلخواه خود بر من نسبت دروغ ببندد ، نشيمنگاه او از آتش دوزخ پر خواهد شد » و همچنين به گوش خود شنيدم - اگر دروغ بگويم هر دو گوشم كر شود ! -