علميه نجف اشرف و فشار حزب ميشوم بعث عراق عارض شده بود ، در شب هفدهم ذى الحجة سال 1410 هجرى قمرى ديده از جهان فرو بست و شب هجدهم به خاك سپرده شد . از طرف مراجع عظام و علماى ذوى الاحترام مجالس ختم در قم و مشهد مقدس و يزد و شهرهاى ديگر برپا گرديد و تجليل فراوان از مقام علمى ايشان شد و گروهى از شعرا قصايد و ابياتى در سوگشان سرودند و اين ابيات نغز از جمله آن قصايد مىباشد : عالم از خمّ غدير پر نور شد مرتضى با مرتضى محشور شد فلك بنال كه نالد اهل فضل و يقين كه رفت آيت حق پيشواى شرع مبين هفده ذى الحجه زاه چهارصد بعد از هزار مرتضى از بهر جانان كرد جان خود نثار در خاتمه يادآور مىشوم كه براى فقيد سعيد رؤياى صادقى در مظلوميت حضرت امير المؤمنين و زهراى اطهر عليهما السّلام مىباشد كه در بعضى از كتابها ذكر شده و جمله اى از وعاظ محترم در منبرها گوشزد مىنمايند . * ( وَالسَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى ) * ابن المؤلف محمّد الحسينى الفيروزآبادى 23 / 8 / 1373 هجرى شمسى مطابق با 23 جمادى الاولى 1415 هجرى قمرى