پيش‌گفتار قرآن كريم ، منشور نهايى و جاودانه آسمانى است كه براى هدايت انسان‌ها در همهء عصر و نسل‌ها فرود آمده است ، و مخاطب آن همهء انسان‌ها در هر مرتبه از دانش و كمال هستند كه در پرتو آموزه‌هاى بلند آن راه سير و سلوك و مدارج عبوديت و عرفان را به سوى مقصد و مقصود آفرينش مىپيمايند و روح خويش را در زلال جارى آيات نورانى آن شستشو مىدهند . چنان‌كه معجزهء راستين پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و إله ، آخرين سفير هدايتگر الهى ، نيز هست . جامعيت قرآن عزيز در همه زمينه‌هاى مرتبط با هدايت و تعالى و كمال و سلامت انسانى در جاى خود به اثبات رسيده است و همهء دانشى مردان عرصه‌هاى گوناگون انديشه و علم از رهگذر اشارات آن ره‌توشه برگرفته و مىگيرند . در اين ميان بهره‌ورى از معارف و آموزه‌هاى ارزشمند قرآن ، نيازمند آشنايى با روش و سازوكار فهم و درك و شناخت درست آن است كه در اصطلاح ، علم تفسير ناميده مىشود . دانش تفسير به لحاظ موضوع و متن محورى آن ، يعنى قرآن ، و نيز ابعاد گونه‌گون كاربردىاى كه دارد و همه شئون فردى و اجتماعى انسان‌ها را دربرمىگيرد ، و همچنين هدف و فرايند آن ؛ يعنى هدايت و تعالى بشر ، بىترديد نقش و اهميت و