به صورت استعمارگر از سيصد سال پيش ، يا بيشتر ، به كشورهاى اسلامى راه پيدا كردند « 1 » ؛ و براى رسيدن به مطامع استعمارى خود لازم ديدند كه زمينه‌هايى فراهم سازند تا اسلام را نابود كنند . قصدشان اين نبود كه مردم را از اسلام دور كنند تا نصرانيت نضجى بگيرد ؛ چون اين‌ها نه به نصرانيت اعتقاد داشتند و نه به اسلام ؛ لكن در طول اين مدت ، و در اثناى جنگ‌هاى صليبى « 2 » ، احساس كردند آنچه سدى در مقابل منافع مادى آن‌هاست و منافع مادى و قدرت سياسى آنها را به خطر مىاندازد ، اسلام و احكام اسلام است و ايمانى كه مردم به آن دارند . پس ، به وسايل مختلف بر ضد اسلام تبليغ و دسيسه كردند . مبلغينى كه در حوزه‌هاى روحانيت درست كردند ، و عمّالى كه در دانشگاه‌ها و مؤسسات تبليغات دولتى يا بنگاه‌هاى انتشاراتى داشتند ، و مستشرقينى كه در خدمت دولت‌هاى استعمارگر هستند ، همه دست به دست هم داده در تحريف حقايق اسلام كار كردند ؛ به طورى كه بسيارى از مردم و افراد تحصيل كرده نسبت به اسلام گمراه و دچار اشتباه شده‌اند . اسلام دين افراد مجاهدى است كه به دنبال حق و عدالتند . دين كسانى است كه آزادى و استقلال مىخواهند . مكتب مبارزان و مردم ضد استعمار است . اما اين‌ها اسلام را طور ديگرى معرفى كرده‌اند و مىكنند . تصور نادرستى كه از اسلام در اذهان

--> ( 1 ) . از اواسط قرن شانزدهم ميلادى ؛ يعنى بيش از سه قرن پيش بود كه پرتغالىها و به دنبال آنان اتباع‌كشورهاى هلند ، انگلستان ، فرانسه و ايتاليا به استعمار كشورهاى مسلمان‌نشين پرداختند . در آغاز كشورهاى تازه كشف شدهء افريقا ، و بعد از پيدا شدن راه‌هاى دريايى ، كشورهاى آسيايى ( كه ارتباط آنها بعد از استيلاى تركان عثمانى بر قسطنطنيه ، با اروپا قطع شده بود ) تحت استعمار درآمد . ( 2 ) . جنگ‌هاى صليبى نام سلسله جنگ‌هايى است كه بين قرون يازده و سيزده ميلادى ، ميان مسيحيان‌اروپايى و مسلمانان ، به منظور گرفتن اورشليم ( بيت‌المقدس ) از مسلمين جريان داشت . اين جنگ‌ها كه طى هشت مرحله صورت گرفت ، در 1096 م . ( 489 ه . ق ) با فتواى پاپ اوربان دوم آغاز گرديد ، و با مرگ سن‌لويى پادشاه فرانسه در 1270 م . ( 669 ه . ق ) خاتمه يافت . مسيحيان از آن رو كه پارچه‌اى قرمز رنگ به شكل صليب ، بر شانهء راست خود دوخته بودند ، به قشون صليب يا صليبيون مشهور شدند .