امام صادق عليه السلام علاوه بر دادن طرح ، نصب هم فرموده‌اند . اين نصب امام عليه السلام اگر براى آن روز بود ، البته كار لغوى محسوب مىشد ؛ ولى آن حضرت به فكر آينده بودند . مثل ما نبودند كه فقط به فكر خودش باشد و وضع خود را بنگرد . فكر امت بوده ؛ فكر بشر بوده ؛ فكر همهء عالم بوده است . مىخواسته بشر را اصلاح كند ، و قانون عدل را اجرا نمايد . او بايد در هزار و چند صد سال پيش طرح بدهد ، نصب نمايد ، تا آن روز كه ملت‌ها بيدار شدند ، ملت اسلام آگاه گرديد و قيام كرد ، ديگر تحيرى نباشد وضع حكومت اسلامى و رئيس اسلام معلوم باشد . اصولًا دين اسلام و مذهب شيعه و ساير مذاهب و اديان به همين نحو پيشرفت كرده است ؛ يعنى ابتدا جز طرح چيزى نبوده ؛ و سپس بر اثر ايستادگى و جديت رهبران و پيامبران به ثمر رسيده است . موسى شبانى بيش نبود و سال‌ها شبانى مىكرد ؛ آن روز كه براى مبارزه با فرعون مأمور شد ، ياور و پشتيبانى نداشت ؛ ولى بر اثر لياقت ذاتى و ايستادگى خود با يك عصا اساس حكومت فرعون را برچيد . شما خيال مىكنيد اگر عصاى موسى دست من و جنابعالى بود ، اين كار از ما مىآمد ؟ همت و جديت و تدبير موسى مىخواهد تا با آن عصا بساط فرعون را به هم بريزد ، و اين كار از هر كسى ساخته نيست . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم وقتى كه به رسالت مبعوث شد ، و شروع به تبليغ كرد ، يك طفل هشت ساله ( حضرت امير عليه السلام ) و يك زن چهل ساله ( حضرت خديجه ) به او ايمان آوردند . جز اين دو نفر كسى را نداشت . و همه مىدانند كه چقدر آن حضرت را اذيت كردند و كارشكنىها و مخالفت‌ها نمودند . ليكن مأيوس نشد ، و نفرمود كسى ندارم . ايستادگى كرد ؛ و با قدرت روحى و عزمى قوى از « هيچ » رسالت را به اين‌جا رسانيد كه امروز هفتصد ميليون جمعيت تحت لواى او هستند . مذهب شيعه هم از صفر شروع شد . روزى كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم اساس آن را پايه‌گذارى كرد با استهزا مواجه گرديد ! وقتى كه مردم را جمع و مهمان نمود و فرمود