مجاهد ، دستگاه سياسى جائر و استعمارى را سرنگون كرده ، حكومت اسلامى را برقرار سازند . فقهايى « حصن اسلام » هستند كه معرف عقايد و نظامات اسلام و مدافع و حافظ آن باشند ؛ و اين تعريف و دفاع و حفاظت را با نطق‌هاى پرشور و بيداركننده و رهبرى مردم ثابت كنند . در اين صورت است كه اگر بعد از صد و بيست سال درگذشتند ، مردم احساس خواهند كرد كه مصيبتى بر اسلام وارد و خلئى ايجاد شده است ، و به تعبير روايت « ثُلِمَ فِي الْإِسْلامِ ثُلْمةٌ لا يَسُدُّها شَيءٌ » « 1 » . اين‌كه مىفرمايد فقيه مؤمن اگر بميرد « ثُلِمَ فِي الْإسْلامِ » . خلئى جبران‌ناپذير در جامعه اسلام به وجود مىآيد ، مردن بنده است كه در خانه نشسته‌ام و كارى جز مطالعه ندارم ؟ از رفتن من چه خلئى در جامعهء اسلام ايجاد مىشود ؟ اسلام وقتى امام حسين عليه السلام را از دست مىدهد ثُلِمَ فِيه ثُلْمَةٌ ، خلئى جبران‌ناپذير در آن به وجود مىآيد . كسانى كه حافظ عقايد و قوانين و نظام اجتماعى اسلام هستند ، مانند خواجه نصير « 2 » و علّامه « 3 » كه خدمت شايان و نمايانى

--> ( 1 ) . المحاسن ، ص 233 ، حديث 185 ؛ الكافي ، ج 1 ، ص 38 ، « كتاب فضل العلم » ، « باب فقد العلماء » ، حديث 2 . ( 2 ) . محمد بن حسن طوسى معروف به « خواجه نصير » و « محقق طوسى » ( 597 - 672 ه . ق ) از حكما ودانشمندان مشهور اسلام در فلسفه و كلام و رياضيات و هيأت سرآمد اقران بوده است . علّامه حلّى ، قطب‌الدين شيرازى و سيد عبدالكريم بن طاووس از شاگردان وى بوده‌اند . آثار ارزشمندى از او به جاى مانده است مانند : شرح إشارات ، تجريد الاعتقاد ، تحرير اقليدس ، تحرير مجسطى و اخلاق ناصرى . ( 3 ) . شيخ جمال الدين حسن بن يوسف بن على بن مطهّر حلّى ( 648 - 726 ه . ق ) فقيه ، محدّث ، مفسّر ، متكلم ، اديب ، جامع معقول و منقول و رئيس اماميه در عصر خود بود . شهرت « علامه » از اختصاصات اوست . وى نزد بزرگان شيعه و سنى تلمذ جست . از جمله استادانش محقق حلى ، خواجه نصيرالدين طوسى ، سيد احمد بن طاووس و شيخ نجيب‌الدين بوده‌اند و خواجه نصير از درس فقه او استفاده كرده است . پسر وى ، فخرالمحققين ، نيز از شاگردان پدر بوده است . تبصرة المتعلمين ، مختلف الشيعة ، قواعد الأحكام و تذكرة الفقهاء در فقه ؛ كشف المراد في شرح تجريد الاعتقاد در كلام ؛ الألْفَيْن در اثبات امامت ؛ خلاصة الأقوال و إيضاح الاشتباه در رجال و نهج الإيمان في تفسير القرآن در تلخيص كشّاف زمخشرى در تفسير از آثار اوست .