لايحه را نسخ نمود « 1 » . بعد كه به تدريج ما را سرد و سست كردند و از هم جدا ساختند و براى هر يك « تكليف شرعى » معين كردند ، در نتيجهء اين اختلاف كلمه و تشتت اقوال جرى شدند ؛ و اكنون هر كارى كه مىخواهند با مسلمين و مملكت اسلامى مىكنند . « دُعاءٌ إِلَى الإْسْلامِ مَعَ رَدِّ المَظالِمِ وَمُخالَفَةِ الظالِمِ » . امر به معروف و نهى از منكر براى اين امور مهم است . آن عطار بيچاره اگر كار خلافى كرد ، ضررى به اسلام نمىزند ، به خودش ضرر مىزند . آنهايى را كه به اسلام ضرر مىزنند بايد بيشتر امر به معروف و نهى از منكر كرد . آنهايى را كه به عناوين مختلف هستى مردم را غارت مىكنند بايد نهى كرد . اين مطالب بعضى مواقع در خود روزنامه‌ها ديده مىشود - منتها گاهى به صورت شوخى است ، و گاهى به صورت جدى - كه بسيارى از چيزهايى كه به اسم سيل‌زدگان يا زلزله‌زدگان جمع‌آورى كردند ، خودشان خوردند ! يكى از علماى ملاير مىگفت كه ما براى مردگان حادثه‌اى يك كاميون كفن برديم ، مأمورين نمىگذاشتند به آنها برسانيم و مىخواستند بخورند ! ! امر به معروف و نهى از منكر براى اينان لازم‌تر است . اكنون من از شما استفسار مىكنم : آيا مطالبى كه حضرت امير عليه السلام در اين حديث فرمودند ، براى اصحابى است كه در اطراف خودشان بودند و بيانات حضرت را

--> ( 1 ) . اشاره است به قضيهء لايحه موسوم به « لايحه انجمن‌هاى ايالتى و ولايتى » كه در 16 مهر 1341 از سوىدولت وقت به تصويب رسيد . در متن تصويب‌نامه قيد « اسلام » از شرايط انتخاب‌كنندگان و انتخاب‌شوندگان برداشته شده بود و سوگند به « كتاب آسمانى » جايگزين سوگند به « قرآن » گرديده بود . اين لايحه نخست از سوى حضرت امام و سپس از طرف مراجع ديگر تقبيح و مردود گرديد . جانب‌دارى گروه‌هاى مردم از سخنان و اوامر پيگير حضرت امام و انتشار اعلاميه‌هاى مراجع تقليد سرانجام باعث گرديد كه دولت در 17 آذر همان سال رسماً لايحهء انجمن‌هاى ايالتى و ولايتى را ملغى اعلام دارد . نهضت امام خمينى ، دفتر اول ، ص 165 - 245 .