را حجت قرار ندهد و نگويد لابد اعمال و رويّهء ستمكاران مطابق شرع بوده است و دين مبين اسلام اقتضا مىكرده كه ستمگران « اكل سحت » يعنى حرام‌خوارى كنند و مال مردم را غارت كنند . از آن‌جا كه دايرهء فكر عده‌اى از دايرهء همين مسجد تجاوز نمىكند و جولان و گسترش ندارد ، وقتى گفته مىشود « اكل سحت » يعنى حرام‌خوارى ، فقط بقال سر كوچه به نظرشان مىآيد كه - العياذ باللَّه - كم‌فروشى مىكند ! ديگر آن دايرهء بزرگ حرام‌خوارى و غارتگرى به نظر نمىآيد كه يك سرمايهء بزرگ را مىبلعند ، بيت‌المال را اختلاس مىكنند ؛ نفت ما را مىخورند ؛ به نام نمايندگى كمپانىهاى خارجى كشور ما را بازار فروش كالاهاى گران و غير ضرورى بيگانه مىكنند ، و از اين راه پول مردم را به جيب خود و سرمايه‌داران بيگانه مىريزند . نفت ما را چند دولت بيگانه پس از استخراج براى خود مىبرند « 1 » ؛ و مقدار ناچيزى هم كه به هيأت حاكمهء همدست خودشان مىدهند ، از طرق ديگر به جيب خودشان برمىگردد . و اندكى كه به صندوق دولت مىريزد خدا مىداند صرف كجا مىشود . اين يك « اكل سحت » و حرام‌خوارى

--> ( 1 ) . در سال 1280 ش . قراردادى ميان مظفرالدين شاه قاجار و ويليام فاكس دارسى انگليسى بسته شد و به‌موجب آن امتياز كشف و استخراج نفت ايران به انگلستان تعلق گرفت . مدت اين قرارداد شصت سال بود و ايران تنها شانزده درصد از منافع خالص را مىبرد . در موافقتنامه‌اى كه سى و دو سال بعد به امضا رسيد مقدار سهم ايران به بيست درصد افزايش يافت . پس از سقوط مصدق ، كنسرسيوم جديدى در سال 1333 ش . تشكيل گرديد . اين كنسرسيوم از شركت نفت ايران و انگليس با 40 درصد سهام ، پنج شركت امريكايى « اكسون » ، « موبيل » ، « گلف » ، « شورون » و « تگزاكو » با 40 درصد سهام ، شركت هلندى « رويال داچ شل » با 14 درصد سهام و شركت نفت فرانسه با 6 درصد سهام ، به استناد آمار موجود ، از سال 33 تا سال 57 ؛ يعنى در مدت 24 سال 800 / 947 / 891 / 205 بشكه نفت خام و 000 / 090 / 212 / 152 / 10 پاى مكعب گاز ايران به جهان غرب صادر گشت . رجوع كنيد به : نفت از آغاز تا به امروز ؛ ظهور و سقوط سلطنت پهلوى ، ج 2 ؛ ايران سراب قدرت ؛ داستان اوپك ؛ نفت قدرت و اصول .