اين هدف الهى اختصاص يافته است . امام خمينى در اين قسمت ابتدا به مسأله تبليغات و تعليمات و اهميت و ضرورت آن‌ها اشاره مىكنند و مىفرمايند : بايد اجتماعات در خدمت اين دو امر قرار گيرد . بايد در اين مورد مثل عاشورا برخورد شود بايد كارى كرد كه راجع به حكومت اسلامى موج به وجود آيد و اجتماعات برپا گردد . و نبايد منتظر بود كه زود به نتيجه برسد بلكه بايد به يك مبارزهء طولانى همت گماشت . لزوم پرداختن به امور آموزشى و تبليغاتى ، اصلاح حوزه‌ها ، از بين بردن آثار فكرى و اخلاقى استعمارى ، اصلاح مقدس‌نماها ، تصفيه حوزه‌ها و طرد آخوندهاى دربارى و اقدام‌هاى عملى براى براندازى حكومت‌هاى جائر ، از جمله مسائلى است كه در قسمت نهايى كتاب مطرح شده است . توجه خوانندگان گرامى را به اين نكته جلب مىكنيم كه امام خمينى پس از آن‌كه قيام الهى خويش را در پرتو عنايات حق تعالى و بيدارى و اتحاد مردم در 22 بهمن 1357 با سرنگونى نظام سلطنتى ايران و تشكيل جمهورى اسلامى در اين كشور به ثمر نشاند ، بر اساس خواست عمومى ملت ايران و بر طبق اصول قانون اساسى نظام اسلامى در نقش رهبر انقلاب اسلامى ، ولايت و هدايت جامعه اسلامى را بر عهده گرفت ، از اين رو فهم دقيق ابعاد نظريه حضرت امام در باب « ولايت فقيه » كه اصول آن در كتاب حاضر ارائه شده است ، زمانى كامل خواهد شد كه به مشى عملى آن حضرت در دوران زمامدارى جامعه و آرا و نظرياتى كه در برههء پس از پيروزى انقلاب اسلامى در زمينهء اصل ولايت فقيه و محدودهء اختيارات و شئون ولايت ابراز نموده‌اند و در سخنرانىها و پيام‌ها و نامه‌هاى ايشان منعكس گرديده است ، توجه كافى مبذول شود . « بارالها ، دست ستمگران را از بلاد مسلمين كوتاه كن . خيانتكاران به اسلام و ممالك اسلامى را ريشه كن فرما . سران دولت‌هاى اسلام را از اين خواب گران بيدار