جلال الدين الحسيني

128

فيض الإله في ترجمة القاضي نور الله

پادشاه تقويت جانب شيخ نمود ومير غياث الدين به اهانت از مجلس بيرون رفت بعد از چند روزى استعفا ورخصت معاودت شيراز حاصل نمود وبه تصديق شيخ على منصب صدارت به مير معز الدين أصفهاني وبعد از أو به مير أسد الله مرجوع گرديد وأو را دو پسر بود مير سيد على صدر كه آخر الامر از صدارت استعفاء واختيار توليت روضه رضوية نمود ومير عبد الوهاب وايشان در أيام حيات والد ما جد وبعد از آن در تعمير املاك مورثى واحداث املاك جديده زياد كوشيدند ودر محل احشام عقيلى وأراضي جلكان وشاه ولى وچمچه گران ولبانستان انهار متعددة از رود خانه برداشتند وبه أراضي موات جارى ساختند ورعايا وزارعين از أطراف جمع نمودند وقلعه ها ودهكده ها وبنوارها ساختند وبساتين وباغات مرغوب به عمل آوردند ومال وجهات همه اينها حسب الأرقام سلاطين بسيور غال ايشان مقرر بود واز همه جهت معاف ومرفوع القلم بودند وهر يك از حكام وعمال كه با اين سلسله عليه در مقام معارضه وكجاكجى پى در آمدند به مضمون حديث " نحن بنو عبد المطلب ما عادانا بيت الا وخرب ، ولاعا وانا كلب الا وجرب " منكوب ومخذول گرديدند " أقول : يكشف عن بعض ما ذكرها ما ذكره القاضي في المجالس ، في أواخر المجلس السابع ، في ترجمة الأمير غياث الدين منصور الشيرازي بهذه العبارة : " مدتي منصب ودر مرتبه ثاني كه جناب مجتهد الزماني شيخ علي بن عبد العالي روح الله روحه از عراق عرب متوجه پايه سرير خلافت مصير گشته حكاياتى كه در باب عدم تقيد حضرت مير به احكام شرع أقدس مذكور مىشد وسيله نقار خاطر شريف جناب شيخ بزرگوار شد وبعضي از مفسدان در مقام افساد در آمده مباني نزاع استحكام تمام يافت تا آنكه روزى در مجلس بهشت آئين مباحثه علمي در ميان آمده وبحث به خشونت ونزاع كشيد وشاه دين پناه حمايت مجتهد الزماني نمود حضرت مير رنجيدند وبعد از