[ سؤال 7672 ] 40097878 بسمه تعالى 8 / 10 / 1361 محضر مقدس حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى دامت بركاته ، محترماً ضمن عرض سلام و آرزوى موفقيت و طول عمر آن جناب تقاضا دارم قبول زحمت فرموده حكم شرعى مسأله زير را بيان فرماييد : در گذشته اتفاق مىافتاد كه كارگرى به دستور صاحب كار علاوه بر ساعات مقرر كار ساعات ديگرى براى صاحب كار اضافه كارى مىنمود و عندالمطالبه مزد اضافه كارىاش ، صاحب كار از پرداخت مزد اضافه كارى وى خوددارى مىنمود و به كارگر وعده مىداد كه در آينده مزد اضافه كاريش را پرداخت خواهد كرد و يا اين‌كه او را تهديد مىكرد چنانچه دوباره بشنود كارگر مزد اضافه كاريش را مطالبه كند از كار اخراجش خواهد نمود و به همين دليل كارگر به ناچار و به منظور اين‌كه كارش را از دست ندهد و يا اين‌كه صاحب كار احتمالًا به قولش وفا خواهد كرد صبر مىنمود و بالاخره چون حقش پرداخت نمىشد بعد از مدتى مثلًا بعد از يكى دو سال براى استيفاى حق خود به اداره كار مراجعه مىكرد تا حقش را از صاحب كار بستاند ولى مسئولين اداره كار به كارگر پاسخ مىدادند كه از اين طلبكارى يك‌سال گذشته و حق تو مشمول مرور زمان گرديده و هيچ‌گونه حقى به تو تعلق نمىگيرد و بدين ترتيب كارگر حقش از بين مىرفت و از طرف ديگر با شكايتى كه عليه صاحب كار كرده بود روابطش با صاحب كار نيز تيره مىشد . موضوع شمول مرور زمان در مورد حقوق - ديون - قتل - غصب اموال ديگران و داد و ستدهاى ديگر نيز در قانون دادرسى مدنى منظور بوده و ملاك عمل قرار مىگرفته و حقوق ديگران ضايع مىشده است تقاضا دارم موارد زير را بيان فرماييد : 1 . در اين موارد كه كارگران طلب‌هايى از صاحبان كار خود دارند و يا بالعكس و يك يا چند سال از تاريخ طلب مىگذرد و تا كنون به دلايلى ادعايى نكرده‌اند از نظر