[ سؤال 7560 ] 39242275 بسمه تعالى پدر فردى ، مدتى در قسمتى از روستايى مالك بوده و بعداً ملك خود را به غيرى فروخته . فرد مورد نظر پس از چندين سال در اثر تردّد و مراوده با اهالى آن روستا زمين كشت قبول نموده و مثل ساير روستاييان صاحب جوار و نسق زراعى مىشود . ضمن اشتغال به زراعت در قطعه زمينى هم قلمه كاشته و پس از چهار سال به سبب گرفتارى با دو نفر عمرو و زيد با شرايط زير قرار شراكت گذاشته : 1 . ديوار كشى 2 . اضافه كردن به قلمه‌ها 3 . آبيارى و مواظبت و نگهدارى ، ضمناً در موقع بهره‌بردارى نصف قلمه‌ها مال خود فرد و نصف ديگر متعلق به دو نفر عمرو و زيد كه بالسّويه تقسيم نمايند و زمين قلمه‌زار نيز مال صاحب اصلى يعنى همان فرد باشد بعد از اجراى قانون اصلاحات ارضى در غياب صاحب زمين ، شراكت‌نامه‌اى نيز با شرايط فوق‌الذكر به وسيله معلم روستا تنظيم و يك برگ هم به فرد مورد نظر تحويل مىدهند كه فعلًا موجود است پس از چند سال زيد فوت مىنمايد و فعلًا ورثه‌هاى زيد همگى كبير هستند دو يا سه نفرشان ادّعا دارند كه در زمين فوق هم حقّى دارند و راضى نمىشوند قلمه‌ها را كه قابل استفاده بوده و مورد نياز فرد مىباشد تقسيم و قطع نمايند در صورتى كه دو بار نيز تا كنون علاوه بر قلمه‌هاى خشك شده در حدود چهل اصله از قلمه‌ها را بدون اطلاع و اجازه شريك قطع كرده و برده‌اند . ضمناً عمرو شريك ديگر كه زنده و در حال حيات است به كليه شرايط اقرار نموده و اظهار مىنمايند كه به شروط شراكت از قبيل ديواركشى و غيره نيز عمل ننموده‌اند . لطفاً چگونگى فتواى اين مسأله را از نظر شرعى ذيلًا مرقوم فرماييد . با تقديم احترام بسمه تعالى ، ورثه زيد در زمين احيا شده نفر مذكور حق ندارند و اصل هر قلمه كه ملك يكى از آن سه نفر باشد خود آن قلمه هم ملك او است و اگر دو نفر شريك صاحب قلمه باشند اجرت المثل زمين را نسبت به مقدار