پس از اهداى سلام و آرزوى توفيق الهى براى آن برادران گرامى ، تقاضامندم با پاسخ به سؤال اين‌جانب مرا از ترديد و اضطراب برهانيد . وطن اصلىام مشهد است و در سال 58 براى تحصيل دانشگاه به تهران آمدم . حتى پس از تعطيلى دانشگاه‌ها به سبب انقلاب فرهنگى ، در تهران مانده‌ام و در طول دو سال اخير به دليل اشتغال در نهادهايى از انقلاب ( به علت ارتباط به رشته تحصيلى دانشگاه ) ، در تهران اقامت داشته‌ام و هم اكنون نيز بدون اين‌كه درس بخوانم در تهران مشغول به كار هستم . طى مدت نزديك به سه سال اقامت در تهران ، بدون اين‌كه قصد اقامت دائمى داشته باشم به استناد مسأله شماره 1331 رسالهء شريف امام امت كه مىفرمايند : « تا انسان قصد ماندن هميشگى در جايى كه غير وطن اصلى خودش است نداشته باشد وطن او حساب نمىشود مگر آن‌كه بدون قصد ماندن ، آن‌قدر بماند كه مردم بگويند اين‌جا وطن اوست » نمازهاى خود را به حساب اين‌كه تهران وطن دوّمم محسوب مىشود ، كامل مىخوانده و مىخوانم و روزه‌ها را نيز مىگرفته‌ام . اكنون نه قصد حتمى بر ماندن دائم و نه قصد حتمى بر نماندن ، هيچ‌كدام ندارم و منتظر شرايط زندگى و . . . هستم ، مگر آن‌كه از اين پس احتمالًا بنابر راهنمايى شما ، احتياج شود يكى از آن دو را انتخاب كنم ، خلاصه سؤال اين طور است . آيا نمازهايم كامل است يا شكسته ؟ اگر شكسته است ، نمازهاى سابق را چه بايد كرد ؟ بسمه تعالى ، حكم مسافر داريد و آنچه بر خلاف وظيفه عمل كرده‌ايد قضا دارد . [ سؤال 2614 ] 12658392 بسمه تعالى دفتر محترم امام خمينى دام ظله العالى پس از عرض سلام اين‌جانب مسأله‌اى برايم پيش آمده كه اميدوارم جواب صريح