من در گذشته ، تهران را وطن خود قرار داده بودم و از زادگاه خود چشم‌پوشى كرده و در فكر اين هستم كه خانه‌اى در اين حوالى ، يعنى به شعاع شش كيلومترى پايگاه يكم شكارى تهيه نمايم و در آن ساكن شوم ، بفرماييد : هم اكنون در اين خانهء سازمانى حكم مسافر را دارم يا نه ؟ در صورتى كه جواب مثبت است ، آيا براى قصد كردن در آن ده روز از خانه تا محل كارم كه هر روز صبح بايد بروم و بعد از ظهر برگردم ، قصدم به هم مىخورد يا خير ؟ نماز و روزه‌اى كه در گذشته به جاى آورده‌ام چه حكمى دارد ؟ بسمه تعالى ، در محل فعلى در فرض مرقوم ، حكم مسافر داريد ؛ و چنانچه محل سكونت با محل كار در يك محله محسوب باشد ، قصد ده روز در يك محله صحيح است و نماز و روزه تمام است ؛ ولى اگر دو محله محسوب باشد ، با فرض خروج روزانه از منزل به محل كار ، قصد اقامت صحيح نيست و نماز و روزه قصر است ؛ و نمازهاى گذشته اگر مخالف وظيفهء مقرره انجام شده قضا دارد . [ سؤال 2195 ] 10075442 بسمه تعالى ضمن عرض سلام به امام عزيز و آرزوى سلامتى و طول عمر براى آن رهبر گرامى و همچنين آرزوى توفيق براى خدمتگزاران دفتر امام ، سؤالى داشتم كه به عرض مبارك مىرسانم : من در تهران به دنيا آمده‌ام و 23 سال در تهران زندگى مىكردم ؛ اخيراً به كرج نقل مكان كرده‌ام و فعلًا با پدر و مادرم زندگى مىكنم ؛ با توجه به اين‌كه هنوز از تهران قطع علاقه نكرده‌ام و اميد به برگشتن به آن‌جا را دارم . در ضمن سه روز در هفته براى كلاس‌هايى كه دارم به تهران مىآيم ؛ منزلى هم در تهران ندارم و به خانهء دوستانم مىروم . سؤالم اين است كه وضع نماز و روزهء من با اين وضع چطور است ؟ سؤال ديگر اين است : در صورتى كه تهران هنوز وطن من محسوب شود ، من مبدأ