بنده براى ادامهء تحصيل خود - كه ان شاء اللَّه حداكثر تا يكى دو سال ديگر طول خواهد كشيد - به تهران آمده و در اين‌جا مشغول كار نيز گشته‌ام ؛ محل اقامت اين‌جانب در ميدان امام حسين و محل كار ، در خيابان شهيد مظلوم دكتر بهشتى ( عباس آباد سابق ) مىباشد . با توجه به اين‌كه بنده به عنوان مأمور بازديد محل ، در شهردارى منطقهء 7 ، محدوده‌اى به وسعت شمالًا خيابان رسالت ( سيد خندان ) ، شرقاً خيابان مجيديه و سبلان ، جنوباً خيابان تهران‌نو تا انقلاب و غرباً خيابان شهيد دكتر مفتح را مجبور به بازديد هستم ، اخيراً از دوستان و آشنايان مؤمن و عادل شنيدم كه حكم امام در مورد كسانى كه قصد اقامت دائم در تهران را ندارند ( مثل بنده ) اين است كه اگر به اندازه‌اى از محل اقامت خود دور شوم كه صداى اذان به گوشم نرسد ، قصد ده روز باطل و نماز و روزه قصر خواهد شد ؛ آيا اين مطلب صحيح است يا خير ؟ و اگر صحيح نيست ، بنده كه در رابطه با اين حرف چند روز روزه را خورده و نماز را شكسته خوانده‌ام چه حكمى دربارهء من بايد اجرا بشود ؟ استدعا مىكنم به امام عزيز بفرماييد اگر ممكن است يكى از عباهاى خود را با يك عباى ديگر به همان قيمت كه خريده خواهد شد به اين‌جانب حقير مرحمت نمايد . بسمه تعالى ، اگر در ابتداى قصد اقامت بنا داشتيد روزانه مسافتى از محل اقامت دور شويد ، نيت اقامت صحيح نيست و نماز و روزه قصر است ولى اگر بعد از نيت اقامت و خواندن حداقل يك نماز چهار ركعتى چنين بنايى پيدا شد ، تا سفر شرعى جديد پيش نيامده حكم اقامت باقى است و نماز و روزه تمام است . [ سؤال 2134 ] 9685360 بسمه تعالى 1 / 4 / 1361 دفتر محترم امام خمينى ، مدّ ظله العالى با سلام ، به استحضار مىرساند : تعدادى از دانشجويان شاغل تحصيل در دانشكده