شخصى از ده خود به قصد كارى در يكى از شهرها حركت مىكند ، مسافت فى ما بين ده و اولين ساختمان‌هاى شهر از 20 كيلومتر تجاوز نمىكند ولى مقصد اصلى او اواسط شهر است و كل مسافت تا محل مقصد 23 يا 24 كيلومتر مىباشد ؛ حكم نماز او از نظر قصر و اتمام چيست ؟ بسمه تعالى ، در فرض سؤال ، حكم سفر مترتّب نيست ؛ مگر آن‌كه مقصد محل كار ، از شهرهاى بزرگ خارق العاده مانند تهران باشد . [ سؤال 1998 ] 825 - 1049 2 . در مكان‌هاى وسيع ، همانطور كه ساختمان‌هاى آن‌جا ملاك براى قصد اقامه و ملاك در مبدأ مسافت است ، آيا در انتهاى سفر هم ملاك مسافت شرعى را همان جا قرار دهد يا درب ورودى محل را ؟ بسمه تعالى ، در صورتى كه مثل شهرهاى بزرگ خارق العاده نباشد ، ملاك ، رسيدن به محل اقامت است نه منزل . [ سؤال 1999 ] 8936165 بسمه تعالى 2 / 5 / 1361 پيشگاه مبارك زعيم عالىقدر ، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى اماما ! ما عده‌اى از اهالى شهرستان گناباد ، روستاى سنو در تهران سكونت داريم و همگى از جناب‌عالى تقليد مىنماييم . تا اين تاريخ نماز و روزه‌مان را طبق مسأله شماره 1332 به‌جا آورده‌ايم ، ولى در تاريخ اسفند ماه 1360 مسأله‌اى در مجلهء پاسدار اسلام شماره سه به چاپ رسيده است مبنى بر اين‌كه كسانى كه از شهرستان‌ها به تهران مىآيند و محل كارشان در تهران مىباشد نمازشان را بايد شكسته بخوانند و ما در حدود 10 تا 15 سال است كه در تهران سكونت داريم ، ولى اگر فردا دولت جمهورى اسلامى به ما در شهرستان كه وطنمان است كار بدهد ، ما به شهرستان مىرويم ؛ چون تصميم نداريم براى هميشه در تهران بمانيم . ولى از مجبورى كه كارى در شهرستان