السيد الخميني

93

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى )

صيغهء عقد ازدواج س : 37 - كسى سواد عربى ندارد ولى از روى رسالهء فارسى مىتواند صيغهء متعه را بخواند ، آيا صحيح است يا بايد به عربى صحيح خوانده شود ؟ ج - در صورت إمكان به عربى صحيح خوانده شود . س 38 - اگر كسى معناى قصد انشاء را نداند ولى عقد را صرفا به قصد محرم شدن جارى نمايد ، آيا عقد صحيح است ؟ مثلا اگر دختر و پسرى عقد را دوتائى بين خود جارى كنند ، به طورى كه پسر قصد انشاء و معناى هر يك از كلمات عقد را بداند ولى دختر قصد انشاء و معناى كلمات را نداند و ايجاب را به قصد آن كه با آن پسر محرم بشود بخواند با قرائت صحيح ( و پسر هم صيغهء قبول را به قصد انشاء بخواند با قرائت صحيح ، و از هر كلمه معناى آن را قصد نمايد ) و در عقد مذكور دختر مقدار مهريّهء خود را كه پدر دختر تعيين كرده مىداند كه چقدر است ، آيا عقد مذكور صحيح است ؟ ج - در فرض سؤال عقد صحيح است . س 39 - در ازدواج دختر و پسرى ، دختر با اجازهء پدرش به پسر براى جارى نمودن عقد دائم بين خودشان وكالت داده است ، و پسر بنا به وكالتى كه دختر به وى داده است خودش عقد دائم را بين خود و موكّله‌اش از روى رساله و به قصد انشاء جارى نموده است ، و براى اطمينان بيشتر - با اينكه قواعد دستور زبان عربى را نمىداند ولى معناى هر يك از كلمات صيغهء عقد دائم را مىداند - يك بار هم عقد را در دو صيغه « أنكحت موكّلتى . . . لنفسى دواما على الصّداق