س : 62 - 1 - در ابتداى جريان انقلاب اسلامى افغانستان افراد زيادى ( كه اعضاى اصيل حزب حاكم خلق و پرچم بوده و اكثر آنان را قشر جوان تحصيل كرده تشكيل مىداد ) خود را از حزب خلق و پرچم مجزّى نموده يا ملحق به مجاهدين شدند و يا از مسائل سياسى كناره‌گيرى نمودند ، تكليف مجاهدين از ديدگاه شرع مقدّس إسلام در مورد آنان چه مىباشد ؟ 2 - تعداد ديگرى كه [ كه عضو احزاب مذكور نبوده‌اند ] در أثر تبليغات و مكر و حيلهء حزب خلق و پرچم به آنان پيوسته و بعد از چندى دوباره از آنان جدا شده يا با مجاهدين إعلام همكارى نموده‌اند و يا گوشه‌گيرى را اختيار كرده‌اند . تكليف مجاهدين در مورد چنين اشخاص چه مىباشد ؟ لازم به تذكّر است كه اعضاء اصيل و سازمانى خلق و پرچم در ظاهر سخت إظهار ندامت و پشيمانى مىنمايند و دستورات دين مقدّس إسلام از قبيل نماز ، روزه و . . . را انجام مىدهند ؟ ج - تا كفر و ارتداد آنها به وجه شرعى ثابت نشود حكم سائر مسلمين را دارند ، و در صورت ثبوت ارتداد گرچه توبهء آنها قبول مىشود ولى حكم ارتداد با توبه ساقط نمىشود . س 63 - در بعضى از مناطق دور افتاده چون سطح آگاهى مذهبى مردم پايين است هنگام عصبانى شدن ( حتّى روى كوچكترين مسائل و مناقشات ) نعوذ باللّه به خدا و پيامبران و امامان عليهم السّلام و امامزادگان ناسزا مىگويند . آيا اين دشنام دادن و ناسزا گفتن ، باعث ارتداد مىشود يا خير ؟ ج - مجرّد ناسزا گفتن موجب ارتداد نمىشود .