من ريخت ، و از آن تاريخ اين پول قانونا و عرفا در اختيار من قرار گرفت و از اختيار خودش بيرون آمد ، دو روز قبل از فوتش مبلغى از آن پول را براى حجّى كه خريده بود خواست كه من از بانگ گرفتم و به او دادم ، بقيّهء پول در بانك موجود است و من هيچ‌گونه تصرّفى در آن نكرده‌ام . اكنون كه اين شخص فوت كرده است تكليف من چيست ؟ 1 - اگر پول را به اشخاص مورد نظر بدهم آيا مديون ورثهء او نيستم و از ورثه حقّى ضايع نمىشود ؟ و اگر اشخاصى كه پول را بايد به آنان بدهم از گرفتن پول خوددارى كنند ( كما اينكه يكى از آنان كه از ائمّهء جماعت است و با سوابق كامل و آشنائى كه از أخلاق و رفتار خانوادهء متوفّى دارد پول را نپذيرفت ، و گفت من مرد اين ميدان نيستم ) در اين صورت تكليف من چيست ؟ و آيا اين بخشش با كيفيّت ياد شده شرعى است ؟ ج - در فرض مرقوم اگر قصد جدّى بخشش نداشته پول به ورثه مىرسد ، و در مورد وصيّت در زائد بر ثلث موكول به اجازهء ورثه است . 2 - چون وصيتنامه از نوع وصيتنامه‌هاى چاپى است و متوفّى در مورد اين عبارت : « ثلث مال خود را تعيين كرد » چيزى از ثلث تعيين نكرده و جلو آن خط كشيده ، آيا مىشود ثلث اين پول را به نيابت از او خرج كرد يا نه ؟ در خاتمه بعضى از روحانيون عقيده دارند كه چون پول را به حساب شما ريخته و در قبض شماست ، بخشش درست نيست در صورتى كه اين پول در اختيار من است ؟ ج - ثلث را بايد بدهيد به كسانى كه تعيين كرده تا با نظر خود در خيرات براى ميّت صرف كنند .