س : 12 - ما زنان ايرانى مقيم پونهء هندوستان تصميم گرفته‌ايم زبان انقلاب اسلامى باشيم و در اين راه با مشكلاتى رو به رو هستيم ؛ در اين زمينه مسائلى داريم كه تقاضا مىكنيم پاسخ بفرمائيد : 1 - تكليف زنى كه مردش او را مجبور كرده نماز نخواند و حجابش را بردارد چيست ؟ 2 - زنى كه بىحجاب است و حاضر نيست با حجاب شود آيا مىتواند عضو شوراى اسلامى باشد ؟ 3 - آيا حسينيّه‌اى كه در قديم از طرف شخص مسلمانى وقف شده مسلمانان حقّ دارند كه در آن بنشينند و دربارهء إسلام و جمهورى اسلامى بحث و گفتگو نمايند ؟ اگر متصدّيان اين حسينيه بخواهند جلوى تبليغات اسلامى را بگيرند و بگويند اينجا محلّ نمازگزارى است تكليف چيست ؟ 4 - فرق بين ايرانى مسلمان مقيم با يك دانشجوى مسلمان پيرو خط إمام چيست ؟ و تكليف ما زنان كه پيرو خط إمام و قرآن هستيم با كسانى كه بين ما و دانشجويان متعهّد به إسلام تفرقه مىاندازند و لو شوهر و فرزندان ما باشند چيست ؟ 5 - آيا صلاحيّت شوراى اسلامى زنان يا مردان متعهّد در خارج از كشور كمتر است از يك انجمن كه بر مردم تحميل شده و در دوران منحوس پهلوى براى شاه معدوم سر و دست مىشكسته و هنوز هم اميدوارند كه فرزند ناخلف او به ايران بازگشته و سلطنت نمايد ؟ ج - ( 1 ) اطاعت شوهر در أمر به ترك نماز و حجاب واجب جائز نيست . ( 2 ) عضو شوراى اسلامى بايد متعهّد به إسلام و عامل به دستورات دينى باشد . ( 3 ) استفاده از حسينيّهء موقوفه تابع مقرّرات وقف است ، و كسى حقّ ندارد