السيد الخميني

297

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى )

زنا و حرمت ابديّه س : 12 - جوانى در حال مستى با زن شوهردارى زنا كرده ، فعلا آن زن از شوهرش جدا شده و عدّه‌اش تمام گشته ، آيا آن جوان در صورتى كه در حال مجامعت نمىدانسته اين عمل موجب حرمت ابدى است مىتواند با آن زن ازدواج كند ؟ ج - حرمت أبديّه ثابت است . س 13 - فردى دخترى را عقد كرده و بدون اين كه طلاقش دهد ديگرى او را عقد نموده و اين دختر از فرد دوّم صاحب فرزند شده است ، آيا عقد دوّم صحيح است ؟ در هر حال فعلا وظيفه چيست و آيا اين أولاد حلال‌زاده است ؟ ج - اگر عقد أوّل با شرائط و صحيح واقع شده عقد دوّم باطل است ؛ و با تحقّق دخول « * » ، زن و مرد دوّم بر هم حرام ابدى مىشوند ، ولى با فرض جهل بچّه حكم ولد حلال را دارد . س 14 - در زمان طاغوت با يك خانم شوهر دار روابط نامشروع پيدا كرده بودم ، بعدا آن خانم از شوهر خود طلاق گرفت و من - با اينكه حقّ ازدواج با او را نداشتم - با او ازدواج كردم ، حاصل اين ازدواج نامشروع يك طفل به سنّ دو سال و نيم است . اكنون كه توجّه به فتواى حضرت عالى پيدا كرده‌ام و موضوع نامشروع بودن و حرمت ازدواج را با خانم مذكور در ميان گذاشتم او مىگويد تا اين حكم را از حضرت عالى نشنود باور نمىكند ، و حاضر به انفصال

--> * - منظور « دخول » در عقد دوّم است كه در سؤال ، فرض بچّه‌دار شدن ، شده است . زيرا ممكن است بدون « دخول » هم بچّه‌دار شده باشند .