السيد الخميني

16

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى )

س 33 - اين جانب خواهرى دارم كه حدود 16 سال دارد و از به دو تولد تا به حال از نعمت راه رفتن محروم است ، ولى داراى قدرت تكلم و هوش نسبتا خوبى است ؛ ولى هنوز نتوانسته فرائض دينى خود را ياد بگيرد و هرگاه كسى مىخواهد به او چيزى ياد بدهد ، فقط مىخندد و نمىتواند بگويد و تكرار كند خواهشمند است نظر خود را در مورد چگونگى وظائف و فرائض شخص مذكور ، بيان نماييد . ج - اگر مىتواند و عقل دارد بايد وظايفش را ياد بگيرد و به هرطور مىتواند عمل كند . س 34 - اين جانب سرايدار يكى از مدارس استثنايى هستم ( مدرسه‌اى كه دانش‌آموزان ناشنوا ، نابينا و عقب مانده در آن تحصيل مىكنند ) در همين مدرسه ، پسرى ناشنوا كه حدود 16 سال دارد نزد من زندگى مىكند فرد مذكور چيزى از واجبات دينى و مذهبى ( نماز ، طهارت ، غسل . . . ) نمىداند و چون ناشنوا است ، ياد دادن واجبات مذكور به وى برايم مقدور نيست ، آيا از نظر شرعى اشكالى دارد يا خير ؟ ج - با فرض اينكه قدرت نداريد ، اشكالى ندارد . س 35 - اين جانب روزانه مجبورم 72 كيلومتر راه طى كنم تا چندى پيش مقلد آقاى حكيم بودم ولى اكنون مقلد امام شده‌ام آيا مىتوانم در مورد نماز و روزه كه امام فتوا داده براى مثل من كه روزه باطل و نماز شكسته است به فتواى آقاى حكيم كه هر دو را درست مىداند رفتار نمايم ؟ ج - اگر از تقليد آن مرحوم عدول كرده‌ايد دو مرتبه نمىتوانيد به ايشان برگرديد .