فايدت باشد ، مثل نهى از التفات به اطراف و لعب با دست و ريش و فَرقَعة الاصابع و مدافعهء بول و غائط و ريح و مدافعهء نوم و نظر كردن به نقش خاتَم و مصحف و كتاب و گوش كردن به حرف‌هاى خارجى و حديث نفس و ديگر آداب مكروهه ؛ و مثل آداب مستحبهء كثيره كه براى حفظ حضور حضرت بارى جلّت عظمته است . حتى آن‌كه شيخ سعيد ، شهيد ثانى - قدس اللَّه نفسه - در كتاب اسرارالصلوة مىفرمايند : « از براى شخص ضعيف ، كه فكرش به اندك چيزى كه چشمش مىبيند يا گوشش مىشنود متفرّق مىشود ، علاج آن است كه چشم‌هاى خود را ببندد ، يا در خانهء تاريكى نماز بخواند ، يا آن‌كه مقابل خود چيزى نگذارد كه جلب نظر او را كند ، يا نزديك ديوارى بايستد كه چشم انداز نداشته باشد ؛ و احتراز كند از نماز بر شوارع و مواضع منقوشه و بر فرش‌هاى مزيّن ؛ و از اين جهت ، اهل عبادت در خانهء تنگ و تاريكى كه وسعت آن به قدرى بود كه انسان بتواند در آن نماز كند عبادت مىكردند ، تا آن‌كه همّ آنها اجمع باشد » « 1 » انتهى كَلامُهُ زيدَ فى علوّ مَقامه . و البتّه اين‌كه فرمودند : « بهتر آن است كه در بيت مُظلم نماز كند » در غير فرايض يوميه است ؛ كه در جماعت مسلمين خواندن از سنن مؤكّده است . [ فوايد و آثار اداى فرايض يوميه در جماعت مسلمين ] بلكه اگر انسان به وظايف و اسرار جماعت قيام كند ، رغمِ انف شيطان را به طورى مىكند كه در هيچ عبادتى نمىكند . و در اجتماع مؤمنين و قلوب مجتمعهء آنها - كه دست غيبى الهى با آن است - فوايدى است روحى و معنوى كه در كمتر عملى اتّفاق آن افتد ، با آن‌كه مصالح عمومى و اجتماعى در آن نيز ملحوظ

--> ( 1 ) - المصنّفات الأربعة ، التنبيهات العليّة ، ص 25 .