باشد ، روح منفوخ در آن طاهرتر و كمال سعادت آن بيشتر و صورت غيبيهء ملكوتيهء آن منوّرتر و كامل‌تر خواهد بود . و كمال عمل اولياء عليهم السلام به واسطهء جهات باطنيهء آن بوده ، و الا صورت عمل چندان مهم نيست ؛ مثلًا ، ورود چندين آيهء شريفه از سورهء مباركهء « هَلْ اتى » در مدح على عليه السلام و اهل بيت طاهرينش عليهم السلام به واسطهء چند قرص نان و ايثار آنها نبوده ، بلكه براى جهات باطنيه و نورانيت صورت عمل بوده ؛ چنانچه در آيهء شريفه اشاره‌اى به آن فرموده آنجا كه فرمايد : إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً « 1 » بلكه يك ضربت على عليه السلام كه افضل از عبادت ثقلين مىباشد « 2 » . نه به واسطهء همان صورت دنيايى عمل بوده كه كسى ديگر اگر آن ضربت را زده بود باز افضل بود ، گرچه به ملاحظهء موقعيت مقابلهء كفر و اسلام خيلى انجام اين عمل مهم بوده كه شايد شيرازهء لشكر اسلام از هم پاشيده مىشد ، ولى عمدهء فضيلت و كمال عمل آن حضرت به واسطهء حقيقت خلوص و حضور قلب آن حضرت بوده در انجام اين وظيفهء الهيّه . ولهذا مشهور است « 3 » كه وقتى غضب بر آن حضرت مستولى شد به واسطهء جسارت آن ملعون ، از كشتن او خوددارى فرمود تا آن‌كه عمل به هيچ وجه شائبهء انّيّت و جنبهء يلىالخلقى نداشته باشد ؛ با آن‌كه غضب آن ولىّ اللَّه مطلقْ غضب الهى بود ولى

--> ( 1 ) - « ما فقط براى وجه خدا ( رضاى خدا ) شما را اطعام مىكنيم و هيچ پاداش و سپاسى ازشما نمىخواهيم » . ( الإنسان ( 76 ) : 9 ) ( 2 ) - « اشاره به حديث شريف نبوى است كه از طرق مختلف و با عبارات متعدد روايت شده‌است . از آن جمله : " لضربة علىٍّ خيرٌ من عبادة الثَّقَلَيْن " » . ( بحار الأنوار ، ج 39 ، ص 2 ، حديث 1 ؛ المستدرك على الصحيحين ، ج 3 ، ص 32 ) ( 3 ) - ر . ك : مناقب آل ابىطالب ، ج 2 ، ص 115 ؛ بحار الأنوار ، ج 41 ، ص 51 ، حديث 3 .