مرحوم شهيد سعيد ثانى را از كتاب أسرار الصلاة او نقل مىكند ، فوراً چنين استدراك مىفرمايد : « اين‌كه فرمودند بهتر آن است كه در بيت مُظْلِم نماز كند ، در غير فرائض يوميه است ، كه در جماعت مسلمين خواندن آنها از سنن مؤكده است » « 1 » . انتخاب وقت فارغ براى عبادت از ريشه‌هاى معتبر نيل به اسرار آن است ؛ چنانچه در فصل ششم از مقدمه ، و فصل نهم از مقالهء يكم ، آمده است . ليكن سند اصيل همهء اين گفتارها همان است كه در « عهد نامهء » امير المؤمنين عليه السلام به مالك اشتر تدوين شده است : « مالكا ! بهترين وقت‌ها را براى تحكيم پيوند بين خود و خدايت قرار بده ؛ گرچه در صورتى كه نيت خالص باشد و جامعه از آن كام سلامت يابد ، همهء كارها براى خدا خواهد بود . » « 2 » سرّ اباحهء مكان نماز گزار و اقسام فتح در فصل هشتم مقالهء يكم كتاب در تبيين راز مباح بودن مكان چنين آمده است : « مادامى كه . . . قلب در تصرف شيطان يا نفس است ، معبدِ حق . . . مغصوب است ؛ و به هر اندازه كه از تصرف شيطان خارج شد ، مورد تصرف جنود رحمانى شود ، تا آن كه فتوحات ثلاثه واقع شود » . و سپس به اقسام سه گانهء فتح ( فتح قريب ، فتح مبين ، فتح مطلق ) به استناد آيات سوره‌هاى « فتح » و « صف » و « نصر » و برداشت عرفانى خاص به خود پرداخته شده . منبع اصلى اين استنباط عرفانى را مىتوان در نوشته‌هاى عرفاى سلف ، نظير تأويلات مرحوم مولى عبدالرزاق كاشانى ، يافت . ايشان در آغاز تأويل سورهء « فتح » چنين مىفرمايند : « فتوح رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم ثلاثة : أوّلها : الفتح القريب . . . وثانيها : الفتح المبين . . . وثالثها :

--> ( 1 ) - فصل ششم از مقدمه . ( 2 ) - نهج البلاغة ، ص 440 ، رساله 53 .