وَ الْفَتْحُ « 1 » ؛ و پس از اين ، فتح تمام تصرّفات الهيّه شود و نتيجهء قرب نوافل حاصل شود ؛ و تفصيل آن از حوصلهء اين اوراق خارج است . فصل نهم در اسرار وقت است [ وقت نماز در مسلك اهل عرفان و مشرب اصحاب ايقان ] و آن در مسلك اهل عرفان و مشرب اصحاب ايقان ، از اوّل استواء شمسِ حقيقت است در غايت ظهور آن به احديت جمع اسماء كه آن ، وقت صلات ظهر است ؛ كه صلات ربّ است ؛ و صلات رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله - در معراج است كه مظهر استواء نور احدى و جمع احمدى است كه خودْ عرش استواء رحمان است : الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى « 2 » ؛ و از اين‌جا سرّ وقوع آن در معراج معلوم شود ، با آن‌كه معراج در شب واقع شده ، تا اول طلوع شمس مالكيت از افق يوم القيامه كه يوم اتيان يقين است : وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ « 3 » . پس ، از اوّل زوال استواء ظهور ، كه رو به احتجاب شمس احديّت در افق تعيّنات و امتداد اظلال است : أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ « 4 » ، تا آنجا كه در تحت آفاق اجسام غروب كند ، وقت نماز مقرّبين و اهل سابقهء حُسنا است : « إذا

--> ( 1 ) - « هنگامى كه يارى خدا و پيروزى آمد » . ( النصر ( 110 ) : 1 ) ( 2 ) - « رحمان بر عرش استيلا يافت » . ( طه ( 20 ) : 5 ) ( 3 ) - « پروردگار خود را عبادت كن تا يقين بيايدت » . ( الحجر ( 15 ) : 99 ) ( 4 ) - « آيا پروردگارت را نمىبينى چگونه سايه را كشيد ( گسترد ) » . ( الفرقان ( 25 ) : 45 )