سلوك ، چالاكش مىكند و نازنين منشى و عافيت طلبى را رندانه در او مىسوزاند . وارث حضرت سيدالمرسيلن امام خمينى ( قدّس سرّه ) كه نوآفرينىها در امور و علوم گوناگون دارند و از موضوع بحث اين رساله برون است ، بازآفرينى آن قبلهء عظماى اهل دل در طلايه وصيتنامه سياسى الهى شان ، حقّاً عاليترين شكل بازآفرينى در ارتباط با لطيف‌ترين معارف الهى است . و همانطور كه عارف هنرمند در غزليات خويش با بكارگيرى واژه اى چند از قبيل : مى و جام و ساغر و پير و دلبر و پروانه و شمع و سبوى عشق . . . وجدها و شورها پديد آورده و اميدها و عشق ها ، غمها و ناله‌ها را پراكنده و سماع آن ، احوال را دگرگون مىنمايد ، همانگونه واژه‌هاى خطبه اين وصيتنامه با در هم آميختن به نسبت مخصوص ، نقش نوينى از معارف را به نمايش گذارده است كه بيت الغزل آن : « استم مستأثر » خداوند متعال است ، ملاحظه كنيد : « الحَمدُللهِ وَ سُبحانَكَ اللّهُمَّ صَلّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ مَظاهِرِ جَمالِكَ وَ جَلالِكَ وَ خَزائِنِ اسرارِ كِتابِكَ الَّذى تجلى فيه الاحدية بجميعِ اسمائِكَ حَتّى المُستَأثَرِ مِنها الَّذى لايَعلَمُهُ غَيرُكَ ، وَ اللَّعنُ عَلى ظالِميِهم اصلِ الشَّجَرَة الخَبيثَةِ »