پيام [ به نخست وزير و هيأت دولت ( مضرات خروج از محدودهء اختيارات قانونى ) ] زمان : 22 خرداد 1367 / 27 شوال 1408 « 1 » مكان : تهران ، جماران موضوع : مضرات خروج از وظايف و اختيارات قانونى مخاطب : موسوى ، مير حسين ( نخست وزير ) - اعضاى هيأت دولت بسم اللَّه الرحمن الرحيم جناب آقاى نخست وزير ، آقايان وزرا - ايّدهم اللَّه تعالى مسأله‌اى را كه لازم ديدم تذكر دهم اين است كه قوام نظام اسلامى ايران بر اتحاد در روش و حركت در كُليّتِ سياستِ مورد قبولِ اسلام است . همگى بايد سعى كنيم هر حركتى ، اعم از سياسى ، نظامى ، اقتصادى و اجتماعى ، كه انجام مىدهيم به آن كليت صدمه نزند . ترسيم كليت متّخذ از اصول اساسى قوانين اسلامى است كه هدايت فرد و جامعه را بر عهده دارد . هر مسئولى و هر متعهدِ به نظامى بايد سعى كند براى پيشبرد نظام در چهارچوب محدودهء وظايفش عمل كند ؛ كه در غير اين صورت ، احتمال پاشيدگى نظام جدى است . لذا اگر هر وزيرى دخالت در كار وزير ديگر نمايد ، كه حتى دخالت او باعث رشد كار گردد ، مورد قبول نيست ؛ چرا كه خروج از چهارچوب اختيارات ضررش بسيار بيشتر از رشد كار در نقطه‌اى ديگر است . روشن است كه مشورت و هماهنگى و همكارى مورد بحث نيست . اين جانب گاهى به موضعگيريهاى وزرا و نمايندگان در خارج از محدودهء وظايفشان برخورد مىكنم كه متعجب مىشوم . از باب مثال سياست خارجى كشور بر عهدهء وزير امور خارجه است . اگر آقايان اعتراضى دارند ، بايد برادرانه در هيأت دولت مطرح كنند . اگر به اعتراض جواب قانع كننده‌اى داده شد ، كه چه بهتر ؛ و الّا وزير امور خارجه است كه

--> ( 1 ) - در صحيفهء نور ( دورهء 22 جلدى ) ج 20 ، ص 220 ، ذيل تاريخ 23 / 3 / 67 درج شده است كه به استناد تاريخ نسخهء خطى ، تاريخ 22 / 3 / 67 صحيح است .