شكرگزارى از فداكارى ملت در شناخت مقام آنان به حمد اللَّه كشور ما ، كشور شما ، كشورى است كه امروز بايد بگوييم نمونه است . آنچه كه مىخواستم عرض كنم اين است كه اين اقبال مردم بر امور معنوى و بر امور ظاهرى ، خصوصاً ، اين جوانهاى ما در جبهه‌ها و اين روز قدس كه امسال من هر چه نگاه كردم به نظرم عظيمتر از سال قبل بود ، و نمىتواند انسان قدر اين نعمت را و شكر اين نعمت را به اندازهء كافى بجا بياورد ، اينها براى ما تكليف درست مىكند ، تكليف ما را زياد مىكند ، تكليف قوهء مقننه را دو چندان مىكند ، تكليف قوهء مجريه را همين طور ، قضائيه را همين طور ، تكليف براى روحانيت عظيم الشأن زياد مىشود . ما نمىتوانيم از عهدهء شكر اين نعمت برآييم ، لكن بايد حتى الامكان شكرگزارى كنيم . شكرگزارى به اين نيست كه ما بگوييم « الحمد للَّه » ، آن هم يك شكر است ، شكرگزارى به اين است كه ما مقام اين ملت را بشناسيم و اين جبهه و پشت جبهه را هميشه در نظر داشته باشيم كه حجت را بر ما اينها تمام كرده‌اند . خدا مىداند كه من هر وقت نظرم به اين جوانهايى كه عازم جبهه هستند و با شور و شعف دارند به جبهه‌ها مىروند ، وقتى من آنها را نگاه مىكنم ، از خودم خجالت مىكشم ، ما كى هستيم ، ما چى هستيم ؟ ما قريب هشتاد و چند سال در اين دنيا خودم را مىگويم - بودم و به قدر اين چند روزى كه اينها مشغول خدمت هستند ، ما خدمت نكرديم ، ما خودمان را نساختيم . از من گذشت ، لكن شما توجه كنيد كه خود را بسازيد . توجه كنيد كه دنيا را به چيزى نگيريد ، توجه كنيد كه همه رفتنى هستيم و بايد به خداى تبارك و تعالى نزديك بشويم تا آن جا ما را راه بدهند . شما ادعيهء ائمهء اطهار را ملاحظه كنيد ، ادعيه شلاقه‌هايى است كه بر فرق ماها زده مىشود . اينهايى كه به واقعيت و به عقيده ما معصوم از هر خطا هستند ، ببينيد كه در ادعيه‌ها چه جور عجز و ناله مىكنند ، براى اينكه مطلب بزرگ است . مقام بشر هر چه باشد ، مقام خاتم النبيين بالاترين مقام ، لكن وقتى كه اين مقام را با مقام الوهيت ملاحظه بكنيم كه خود آنها مىبينند ، هيچ است در مقابل همه چيز . آنى كه آنها فهميدند از عظمت خدا ، آنها را وادار كرده است آن طور راز و نياز كنند و اعتراف به تقصير . شما در ادعيهء امير المؤمنين ، خود رسول خدا ، حضرت سجاد -