قدرت ملت ، قدرت اسلام است كه دنيا را دارد به خيال آنها به خطر مىاندازد ، حالا آنها براى اصل اسلام دارند نقشه مىكشند ، ما حالا بنشينيم بگوييم كه ما اهل ولايت هستيم . اگر شما اهل ولايتيد ، چرا الان كشور ولايت در معرض خطر است و نشستيد ؟ اين البته يك عدد معدودىاند ، قابل ذكر نيستند اينها . چرا ما غفلت داريم از اين معانى ؟ ما اظهار مىكنيم ما شيعهء امير المؤمنين‌ايم . ما برويم ببينيم امير المؤمنين در مصالح اسلامى چه كردند ، براى مصالح اسلام چه كردند . آن وقتى كه زمان رسول اللَّه بود بسيارى از اشخاص آن وقت بودند كه جنگ مىخواست بشود نمىرفتند ، اگر مىرفتند كناره‌گيرى مىكردند ، آن كسى كه از همه مقدم بود ايشان بودند . بعد از رسول اللَّه هم كه مدتهاى طولانى ملتها محروم ماندند از قيادت ايشان ، ايشان باز كنار نبود . ايشان باز براى حفظ مصالح مسلمين همراه بود ، صبر مىكرد ، ولى در آن وقت هيچ وقت اصلًا اظهار مخالفت نمىكرد . بعد از اينكه آنها متكفل امور بودند ، ايشان اهل مشورت آنها بود ، راهنمايى مىكرد ، بچه‌هايش را مىفرستاد به جنگ . حالا ما بنشينيم بگوييم كه ما اهل ولايت هستيم ! شما اهل ديانت هم نيستيد ، اهل ولايت هستيد ؟ ! آن وقتى كه با ايشان بيعت كردند - البته ايشان هم در عين حالى كه خودش را حق مىدانست مىگفت كه برويد يكى ديگر را - مىدانست اينها يك اشخاصى نيستند كه اهل كار باشند ، ولى خوب ، فشار آوردند به ايشان ، با ايشان بيعت كردند . آن وقت هم سه تا جنگى كه شد ، « 1 » سه تا جنگ با كسانى بود كه اظهار اسلام مىكردند ، كسانى بودند كه مىگفتند فرياد مىزدند ما مسلمانيم . جنگها با مسلمانها بود . حالا شما مىگوييد مسلمان با مسلمان مگر جنگ ؟ پس شما اعتراض به حضرت امير هم داريد ، براى اينكه جنگ حضرت امير سه تا جنگشان هر سه با مسلمانها بود . مسلمانى كه مىخواهد اسلام را از بين ببرد از كافر هم بدتر است . مسلمانى كه با اسم اسلام مىخواهد كه حيثيت اسلام را از بين ببرد ، اين لازمتر است معارضه با او ، تا با كسانى

--> ( 1 ) - اشاره است به جنگ جَمل ، جنگ صفين و جنگ نَهروان .