اسلامى اقتضا مىكند كه به عناوين ثانوى عمل كنيد . به آن عمل كنيد گاهى مىبينيد كه بايد نخست وزير در كارى دخالت كند كه اگر دخالت نكند به ضرر اسلام است ، به او اجازه دهيد عمل كند . ضرورت اقتضا مىكند كه نخست وزير فلان كار را انجام دهد كه از كس ديگرى بر نمىآيد . شما بايد سعى كنيد كه نگويند مىخواهيد در تمام كارها دخالت كنيد ، حتى در مسائل اجرايى . البته خود اين مسائل را مىدانيد و عمل مىكنيد ، ولى من تذكر مىدهم . شما بايد توجه داشته باشيد كه اگر مباحثات به مناقشات تبديل شود و جلوى يكديگر بايستيد ، اسباب اين مىشود كه شوراى نگهبان تضعيف شود و در آتيه از بين برود . و آن كسانى كه علمايى را كه قبلًا كار شوراى نگهبان را مىكردند ، كنار گذاشتند ، به اين خاطر بود ، كه كم كم آنها را مخالف خود احساس كردند و كنار گذاشتند و بتدريج اين شيطنت صورت گرفت . پس همه ما بايد بيدار باشيم . به فكر مردم بودن و سخت‌گيرى نكردن مسأله ديگر رفتار نهادها با مردم است . بايد حركت ما به صورتى باشد كه مردم بفهمند كه اسلام براى درست كردن زندگانى دنيا و آخرت آمده ما است تا ملت احساس آرامش كند . اينكه آمده است : « الاسْلامُ يَجُبُّ ما قَبْلَهُ » « 1 » اين يك امر سياسى است . اسلام ديده است اگر بخواهد با كسانى كه تازه مسلمان شده‌اند سختگيرى كند ، هيچ كس به اسلام رو نمىآورد . « جُبّ ما قَبل » كرده است و از آنچه در قبل كرده‌اند گذشته است . در جايى ديدم كميته صنفى گفته است تمام اصنافى كه از چند سال قبل از انقلاب گرانفروشى كرده‌اند بايد بيايند و مجازات شوند . اين بر خلاف اسلام و رضاى خداست . ما بايد اين قدر سخت نگيريم و به فكر مردم باشيم . مردم ما خيلى زحمت كشيده‌اند . مردم عادى غير از طبقه مرفه هستند . مردم عادى ما اسلام را پياده كرده‌اند و تمام زحمات حكومت را متحمل مىشوند . پس ما بايد بسيار به فكر مردم باشيم و بر آنان سخت نگيريم كه از صحنه خارج شوند . البته فاسدين را رها نكنيم ، اما اينكه اين فرد با كى عكس انداخته

--> ( 1 ) - اسلام ما قبل خودش را مىپوشاند ( و ناديده مىگيرد ) .