پيام [ به رزمندگان ( تجليل و تكريم از رزمندگان ، جانبازان ، اسرا و شهيدان ) ] زمان : 5 شهريور 1363 / 29 ذى القعدة 1404 مكان : تهران ، جماران موضوع : تكريم و تجليل از رزمندگان اسلام و شهيدان جبهه‌هاى جنگ مخاطب : رزمندگان بسم اللَّه الرحمن الرحيم ما را چه رسد كه با اين قلمهاى شكسته و بيانهاى نارسا در وصف شهيدان و جانبازان و مفقودان و اسيرانى كه در جهاد فى سبيل اللَّه جان خود را فدا كرده و يا سلامت خويش را از دست داده‌اند يا به دست دشمنان اسلام اسير شده‌اند مطلبى نوشته يا سخنى بگوييم . زبان و بيان ما عاجز از ترسيم مقام بلندپايهء عزيزانى است كه براى اعلاى كلمهء حق و دفاع از اسلام و كشور اسلامى جانبازى نموده‌اند . الفاظ و عباراتْ توان توصيف آنانى را كه از بيت مُظلم « 1 » طبيعت به سوى حق تعالى و رسول اعظمش هجرت نموده ، و به درگاه مقدسش بار يافته‌اند ، ندارد . از مجاهدينى كه سنگرهاى نبرد را تبديل به مساجد و ميدانهاى جهاد را با بانگ تكبير مهبط « 2 » ملائكة اللَّه نموده‌اند ، چگونه سخن توان گفت ؟ در اقدام شريف مادران بزرگوارى كه در دامنهاى مطهر خود چنين فرزندانى را براى اسلام تربيت كرده‌اند ، چه مىتوان نثار كرد ؟ و براى اسيرانى كه در زندانهاى مخوف دشمن شجاعانه بر سر دشمنان بشريت فرياد مىكشند چگونه توان تعظّم نمود ؟ پس با اعتراف به عجز ، براى شهيدان آرزوى رحمت خاص الهى و براى جانبازان ، اين شهيدان زنده ، سلامت و براى اسرا و مفقودين عزيز و دلير ، آرزوى بازگشت به ميهن و براى مادران و پدران و همسران و فرزندانشان ، اين نمونه‌هاى صبر و

--> ( 1 ) - تاريك ( 2 ) - محل فرود ، محل نزول .