يعنى سربسته و دربسته در اختيار او بايد باشيم ، اطاعت بكنيم ، دنبال هر چى مىرويم اطاعت بكنيم . اگر موعظه مىكنيم براى اطاعت خدا باشد و اگر موعظه مىشنويم هم براى اطاعت خدا باشد . اگر جنگ مىكنيم براى خدا باشد ، اطاعت خدا باشد و اگر صلح مىكنيم ، اطاعت خدا . هر جا فرموده آن كار را بكنيد ، آن كار را مىكنيم . هرجا فرموده اين كار را بكنيد ، اين كار را مىكنيم . اگر اين طور شديم كه از خودمان يك چيزى را مايه نگذاشتيم ، هر چه هست از اوست ، چيزى هم نداريم كه مايه بگذاريم ، خيال مىكنيم چيزى داريم ، هر چى هست از اوست . هر چى ما خيال مىكنيم داريم ، نه ! از اوست پيش ما ، امانت است . اين امانت هم يك وقتى رد مىشود به خودش . اگر هم داشته باشيم به خيال خودمان ، از ما نيست ، اشتباه مىكنيم . همهء عذاب‌هايى كه در آن عالم هست براى نفهمى آدم است . خيال مىكند خودش چيزى است ، چون خيال مىكند خودش چيزى است ، مىخواهد به همه تفوق پيدا كند . چون براى خودش هست ، مىخواهد همه چيز را براى خودش تحصيل بكند ، و اين است كه انسان را به شقاوت مىرساند . و سعيد اين است كه همه چيز را براى « او » بخواهد و براى او خواستن ، يعنى براى بندگان خدا ، براى احكام خدا . ما اگر چنانچه در اين جنگى كه برمان تحميل شده است ، دفاع مىكنيم و دفاع كرديم و بيرون كرديم اين اشخاص جنگجوى مفسد را ، براى اين است كه خدا فرموده است : دفاع بايد بكنيد . دفاع هست ، ما دفاع مىكنيم . اگر هم فرموده بود كه نه ، برويد جنگ بكنيد ، مىرفتيم جنگ مىكرديم . حالا چون فرموده دفاع است ، ما دفاع مىكنيم . مادامى كه آنها مشغول اين كارهاى مفسده‌جويى هستند ، ما هم بايد دفاع كنيم ؛ يعنى ، ما اطاعت امر خدا مىكنيم ، هر كس هم هر چى مىخواهد بگويد . اگر براى خدا شد ، از حرف‌هاى مردم هيچ ناراحت نمىشويم ؛ حرف را همه مىزنند ، حرف زده مىشود . شما بايستيد شب و روز را اطاعت خدا بكنيد ، برايتان يك چيزى مىگويند ، برويد براى جنگ و همه كار بكنيد براى خدا ، برايتان يك چيزى مىگويند . مأمون نيستيد از زبان مردم ، همان طورى كه پيغمبر اكرم مأمون نبود ، براى او آن همه مىگفتند ، براى امير المؤمنين هم آن همه مىگفتند . لكن آنها براى اين كه ، كارشان براى خدا بود از اين كه