كه يك چيزى كه ناگوار است بگويد ، در ذائقهء كسى كه دوست دارد ، خوش مىآيد . اگر ما برسيم به اين معنا ، و اميدواريم كه با جديت برسيم به اين معنا كه خوشمان بيايد از اين معانى . الآن ما مىبينيم كه اين جوانهاى ما كه دارند مىروند در جبهه‌ها ، براى شهادت مىروند ، اينها همينند . اينها براى اينكه در ذائقه‌شان خوش آمده است اين معنا ؛ اين را از خدا مىدانند ؛ چون از خدا مىدانند از اين جهت سخت برايشان نيست . ما بايد خودمان را جورى تربيت كنيم كه راضى باشيم به آنچه خداى تبارك و تعالى به ما اعطا مىكند . آنچه مىدهد بلا باشد خوب است و واقعش هم اين طور است ، براى اينكه خداى تبارك و تعالى بندگانش را مىخواهد . گاهى وقتها « بلا » براى انسان نعمت است ، گاهى وقتها نعمت « بلا » ست . خداى تبارك و تعالى مىخواهد مردم را تربيت كند . كسانى كه به او متوجه مىشوند تربيتش گاهى به اين است كه فشار برشان وارد بياورد ؛ گاهى به اين است كه نعمت برشان بدهد . آن وقتى كه فشار وارد مىآيد روحها پرواز مىكنند به عالم ديگر ، آن در فشارهاست كه اين طور مىشود . بىاعتنايى به زخارف دنيا ، خصلت عاشقان شهادت بنا بر اين ، يك ملتى ما مىخواهيم و خودشان ، خود ملت ما هم به حمد اللَّه اين طور است كه فشارها برايشان اشكالى ندارد . اگر ما ، اگر اسلام ، مسلمين مثل ساير قشرهاى عالَم بودند كه براى مال و منال و منصب و اين طور چيزها مىرفتند دنبال كار و بالاخره براى شكم و براى شهوت مىرفتند ، اگر چنانچه كسر مىآمد بايد ناراحت بشوند . اما ملتى كه براى شهادت مىرود ، ملتى كه زن و مردش عاشق شهادت هستند و فرياد شهيد شدن مىزنند ، يك همچو ملتى ديگر از اينكه فلان چيز كم است ، فلان چيز زياد است ، اين نمىنالد . اقتصادش چطور است ، اين مال آنهايى است كه وابسته به اقتصاد هستند ، دل به اقتصاد دادند . آنهايى كه دل به خدا دادند ، آنها اين طور نيستند كه دنبال اين باشند كه فلان چيز فراوان باشد ؛ فلان چيز كم باشد ، زياد باشد ، نرخش كم باشد ، نرخش زياد باشد . اينها كه در نظر اينكه شهيد مىخواهد بشود ، اين چيزها نيست . آن كه دارد براى شهادت