مُلْكى « 1 » مخالف نيستند ؛ بلكه بىشك آن را تأييد نيز مىكنند . اسلامى كه به وسيلهء ايادى ابليسى خود و جهال بصورتِ عالم ، عرضه شود - كه علماى اسلام و مسلمانان نبايد در امور سياسى و اجتماعى مسلمين دخالت كنند و نبايد در امور مسلمانان اهتمام نمايند ، و حكم واضحِ عقل موافقِ با قرآن را ناديده گرفته و حديث مَجَارِى الأُمُورِ بِيَدِ العُلَمَاء باللَّه « 2 » را ضعيف و سخن شريف وَ أمَّا الْحَوَادِثُ الوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فيها إِلَى رُوَاةِ أَحَادِيثِنَا . « 3 » و ديگر احاديث از اين قبيل را بىمبنا يا به تأويل كشانند - صد در صد مورد تأييد آنان است . چه بهتر كه دست علماى متعهد و مسلمانان بيدار را اين درباريان روحانى نما و بازيخوردگان غافل از سياست بازى شياطين ببندند ، و راه را براى چپاول و سلطهء قدرت‌ها باز كنند . آنان از اسلامى كه مؤيد آنهاست چه باك دارند ؟ از اسلام على بن ابي طالب - عليه صلوات اللَّه و سلامه - مىترسند . اگر آن شهيد دلباختهء اسلام و اسلام‌شناس حقيقى مثل اينان فكر مىكرد و به گوشهء عزلت به عبادت خدا مشغول مىشد و راهى جز بين مسجد و منزل نمىپيمود ، نه جنگ صفين « 4 » و نهروان « 5 » پيش مىآمد ، و نه جنگ جمل « 6 » ، و نه مسلمانان فوج فوج به قتل مىرسيدند و شهيد مىشدند . و اگر سيد الشهدا - عليه السلام - مثل اينان فكر مىكرد و در كنار قبر جدش به ذكر و دعا مىپرداخت ، فاجعهء بزرگ كربلا پيش نمىآمد و دوستان ارجمند خداوند قطعه قطعه نمىشدند و آل اللَّه به اسارت نمىرفتند . و از آنها بالاتر ، اگر رسول اكرم - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - مانند اينان فكر مىكرد و به نصيحت و بيان احكام عبادات مىپرداخت ، آن همه رنج و مصيبت نمىديد و آن همه مسلمانان به شهادت نمىرسيدند . و در علماى معاصر ، اگر مرحوم آيت اللَّه

--> ( 1 ) - پادشاهى ( 2 ) - « كارها به دست عالمان دين خدا جريان مىيابد . » بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 80 ، ح 37 ( 3 ) - « در حوادثى كه پيش مىآيد به راويان احاديث ما مراجعه كنيد . » بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 90 ، ح 13 ( 4 ) - جنگ صفّين ، جنگ بين سپاهيان حضرت على ( ع ) و معاويه ( 5 ) - جنگ معروف حضرت على با خوارج ( 6 ) - جنگ حضرت على ( ع ) با طلحه و زُبير و يارانشان در نزديكى بصره .