حسين اردنى « 1 » است كه پس از تجربهء برادر جنايتكارش « 2 » ، از خواب خرگوشى بر نخواسته و داوطلب جنگ با اسلام و قرآن كريم شده و پيش قدم براى نامنويسى در اين جنايت و خيانت بر ملت و ارتش خود گرديده است . غافل از آنكه علاوه بر آنكه ملت اردن مسلمان است و هر گز با اسلام به جنگ برنخواهد خواست و در اين اسم‌نويسى توفيقى پيدا نخواهد كرد ، سرنوشت او همان سرنوشت شاه مخلوع با آن قدرت بزرگ شيطانى و پشتيبانى قدرتهاى بزرگ و كوچك خواهد بود ، چنانچه سرنوشت صدام به خواست خداوند قادر همان است . اينان نمىدانند قيام يك ملت منسجم از مرد و زن ، كوچك و بزرگ ، يعنى چه . و نمىدانند ملتى كه براى خدا و نصرت احكام آسمانى او و نجات مظلومان و محرومان قيام نموده نصرت خداوند قادر را با خود دارد . من به حسب وظيفهء اسلامى و انسانى او را نصيحت مىكنم كه گول وعده‌هاى شيطان بزرگ را نخورد ، و خود را با جنود خداوند قهّار درگير نسازد ؛ و به جاى اين حركت سفيهانهء غير اسلامى ، ارتش خود را براى نجات بيت المقدس مجهز كند كه نفع خود و ملت عرب و اسلام در آن است ؛ و الّا بازى كردن با آتش و مقابله با قدرت اسلام عواقبى دردناك دارد . و ملت و دولت ايران نمىخواهند كه به كشورهاى اسلام صدمه و ضررى وارد شود ؛ بلكه مىخواهند همه به برادرى در مقابل دشمنان اسلام ، خصوصاً اسرائيل ، دشمن سرسخت اسلام و عرب ، ايستاده و چپاولگران جهانخوار را از سلطه بر كشورهاى اسلامى و مسلمانان و مستضعفان بازدارند و دست چپاولگران و ستمكاران را قطع كنند . اكنون در آغاز چهارمين سال پيروزى اسلام در كشور عزيزمان لازم است تذكراتى هر چند تكرارى عرض نمايم فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ « 3 » : 1 - نصرت حق تعالى از كشور اسلامى ما و هر كشور اسلامى مشروط است به نصرت دادن كشور و كشورها به دين مبين اسلام و احكام مترقى آن ، كه نصرت مظلومان و

--> ( 1 ) - ملك حسين ، پادشاه اردن ( 2 ) - اشاره به صدام حسين ، رئيس جمهور عراق ( 3 ) - سورهء ذاريات ، آيهء 55 : « هر آينه تذكر ، مؤمنان را سودمند افتد » .