خاصيّت خاصى دارد . جمعه‌هاى اين بلاد جنگى ، روحيه به ايران مىدهد ، روحيه به ارتش مىدهد . و اينهايى كه گمان مىكردند كه خير ، يك حمله‌اى بكنند به ايران ، يك كارى بكنند يا فرض كنيد كه صدامى كه بازى خورد از قدرتهاى بزرگ و خودش هم نتوانست ادراك كند چيزى را ، اين حمله را كرد و ديديد كه به حمد اللَّه الآن رو به زوال است . اينكه از خارج بمباران مىكند بلاد شما را ، اين دليل بر اين است كه ضعف قدرت نظامى دارد و اين از خارج بمب مىاندازد ، توپ مىاندازد ، يا يك وقت هم از بالاها مىآيد و ردّ مىشود و بمباران مىكند و اين ضعف نظامى است كه او دارد . و مضحك اين است كه در عين حالى كه مسأله را دارد دنيا مىبيند كه چطورى هست ، باز هم آن « حسين اردنى « 1 » خودش را مىخواهد متصل كند به اين « 2 » ، خودش را مىخواهد انتحار كند ، اين از باب اين است كه اين نمىفهمد . وجه صحيحش اين است كه اينها نه اسلام را از او اطلاع دارند كه قدرت اسلام چى است و نه مردم ايران را و نه آن تعهدى كه مردم ايران به اسلام پيدا كرده‌اند مىدانند . آنها خيال مىكنند كه اينها هم مثل خودشان مىمانند و مثل اتباع خودشان مىمانند ، نمىدانند كه اگر يك روز اينها از همان شهرهاى خودشان ، از همان بلاد خودشان سرنيزه را بردارند مردم آنها را از بين مىبرند ؛ بخلاف ايران ، كه ايران آن قدرتهاى بزرگ را بيرون راند و الآن هم با اينكه مىگفتند بعد از چند ماهى ايران به هم مىخورد ، الآن هم سال چهارم را داريد جشن مىگيريد و به حمد اللَّه قدرت همان قدرت است و بيشتر شده و تعهد مردم همان تعهد است . تأثير وصيت نامه‌هاى شهدا نمونه‌اى كه شما فرموديد كه آن پيرزن اين طور گفته است ، زياد پيش من وارد مىشود ، نمونه‌ها زياد است ؛ پيرمرد ، پسرهايش ، پسرش ، شهيد شده ، مىآيد گريه مىكند كه من مىخواهم بروم ، من به او مىگويم كه آخر تو مثل من پيرمردى ، تو نمىتوانى به روى آنجا

--> ( 1 ) - پادشاه اردن ( 2 ) - صدام حسين ، رئيس رژيم حاكم بر عراق .