اين ملت ، از اشخاصى كه گوشت و پوستشان در اين كشور پرورش يافته ، از آنهايى كه مصالح اين كشور مصلحت خودشان است و مفاسد اين كشور مَفْسده خودشان هست ، ما از آنها رنج مىبريم ، ما از آنها توقع داريم . ما توقعمان اين است كه شما به فكر اين خونهاى بناحق ريخته باشيد ، به فكر اين معلولين عزيز ما باشيد ، به فكر اين آوارگان جنگ باشيد ، و به فكر پيشرفت اسلام ، نه به فكر اينكه من بايد و تو نبايد ، من هستم و تو نيستى ! رسالت مطبوعات شما بايد توجه داشته باشيد كه هر قشرى از اين كشور تضعيف بشود ، هر شخصى كه در اين كشور مسئول كارى است تضعيف بشود ، هر ارگانى كه در اين كشور مشغول خدمت هست تضعيف بشود . اين تضعيف ، تضعيف همه هست ، و اين انتحار « 1 » است ! بدون اينكه گوينده و نويسنده توجه داشته باشد ، اين روزنامه‌هايى كه هر كدام به جان هم افتاده‌اند و يك راهى را دارند باز مىكنند براى انتقاد از كشور ، براى انتقاد از جمهورى اسلامى ، براى انتقاد از گروه يا اشخاص ، اينها شياطينى هستند و قلمها در دست شياطين است ، خودشان توجه ندارند . روزنامه‌ها و مطبوعات بايد در خدمت اين ملت و در خدمت اسلام باشند . بايد همه با هم با برادرى رفتار كنند . اگر انتقاد دارند ، انتقاد برادرانه داشته باشند ؛ مصلحت گويى باشد . اگر روزنامه‌ها ، تبليغات ، همهء اينها در اين معنا با هم متحد بشوند كه قلمهايشان و گفتارشان گزنده نباشد ، مثل عقرب نباشد ؛ شما بدانيد كه زبان انسان اگر گزنده شد و از عقرب گزنده‌تر شد ، در آن عالم به صورت يك عقرب گزنده بيرون مىآيد . و آنهايى كه ديگران را تضعيف مىكنند و غيبت ديگران را مىكنند زبانهايشان در روز قيامت به قدرى بلند مىشود كه مردم از روى آن زبانها مىگذرند . امروز هم مطلب اين است كه مثل مار و عقرب هم را مىگزند . و خودشان نمىفهمند ، يا مىفهمند و مىخواهند بگزند . خدا نكند كه بفهمند ! خدا نكند كه دانسته اينها تضعيف كنند اين كشور را . خدا نكند كه روزى پيش بيايد كه من احساس وظيفه بكنم . من به آنها

--> ( 1 ) - خودكشى .