همه را در نظر بياوريد . آن قدر از ما كشته شده است ، آن قدر از ما معلول شده است ، آن قدر از ما بىخانمان شده است ، آن قدر از ما آواره شده است براى اينكه اين كشور استقلال پيدا كند ، آزادى پيدا بشود در آن براى اينكه ما ديگر آن گرفتاريهاى سابق را نداشته باشيم ؛ يك كشور اسلامى داشته باشيم . يك كشور كه تَبَع خدا و احكام خدا باشد داشته باشيم . ما نبايد حالا كه گرفتار هستيم باز به پيروزى هم نرسيده‌ايم ، نبايد اين مردم را سستشان بكنيم . - بياييم - مجلس را از اين [ طرف ] هِى اشكال بكنيم . آن قدر خوبى كه در اين مجلس هست از اوّلى كه مجلس در اين مملكت پيدا شده تا حالا ، يك همچو مجلسى با اين افرادى كه در آن هست ، من نمىگويم توى مجلس هم فرد غير صالح نيست ، ممكن است باشد ، اما صُلَحا هستند اينها . اين مجلس را بايد حفظش كرد ، و مردم را از اين دلسرد نكرد . هِى هر روز راجع به مجلس يك چيزى نوشت و هر روز راجع به - عرض مىكنم - ندانستن مجلس ، چى مجلس ، چى مجلس ، ما امروز احتياج داريم كه اگر يك نفر آدمى هم كه جزء كسبه هستند و بسيار هم محترم‌اند ، جزء كارگرها هستند و آنها هم بسيار محترم‌اند ، همه محترم‌اند - ان شاء اللَّه - نبايد ما يك كارگر را دلسرد بكنيم كه دستش وقتى كه مىخواهد به كار برود بلرزد . يك كشاورز را دلسرد كنيم كه وقتى دستش مىخواهد براى كشاورزى عمل كند بلرزد . و يك وكيل را دلسرد كنيم كه وقتى بخواهد صحبت كند بلرزد . يا در سرحدات اشخاصى كه مشغول هستند به خدمت ، دلسردشان كنيم كه آنها هم دستشان بلرزد . ما بايد همه كوشش كنيم كه اميد ايجاد كنيم در اين ملت ؛ كه با اميد است كه مىتوانند اينها پيروز بشوند . با اميد است كه كشاورز مىتواند قدرت كشاورزى را زياد كند . و با اميد است كه ارتش و پاسدار مىتواند در سرحدات جلوى دشمن را بگيرد . ما كه همه به حسب قولمان دشمن با اسلام نيستيم . ما كه با كشور خودمان دشمن نيستيم . ما كه با مصالح كشور خودمان مخالفت نداريم . ما مىخواهيم كه اين كشور و اين اسلام و همهء اينها - ان شاء اللَّه - به خواست خدا درست بشوند . همهء ما اين آرزو را داريم . خوب ، اگر همهء ما اين آرزو را داريم ، چرا بايد دولت اسلامى را تضعيف كنيم ؟ چرا بايد مجلس را