را عرض مىكنم تا ببينند كه آيا اين وضع بهتر است يا اوضاعى كه در جاهاى ديگر هست . مردمى بودن و هدايتگرى مسئولان نظام شما به من بگوييد كه در كجاى ممالك اسلامى و غير اسلامى ، اين طور است كه رئيس جمهور از همين مردم و در دامن همين مردم باشد و هر روز و در ماه مبارك ، هر شب برود توى جمعيتهاى متفرق و مردم را ارشاد كند ، بدون اينكه خوفى در دلش باشد . ما مىديديم كه در زمان حكومت غاصب شاه مخلوع ، اگر اين آدم مىخواست در يكى از خيابانهاى تهران ظاهر بشود ، قبل از اينكه او بخواهد بيرون برود ، مأمورهاى ساواك تمام خيابانها را و تمام خانه‌هاى اطراف خيابانها را خالى مىكردند و مأمور مىگذاشتند و محافظت مىكردند ؛ براى اينكه او از ملت نبود ، او در مقابل ملت بود و الآن رئيس جمهور « 1 » كه در رأس واقع شده است ، در هر مجلسى كه او را دعوت كنند مىرود و در هر شهرى كه از او تقاضا كنند ، مىرود و مردم را ارشاد مىكند ، بدون اينكه يك ذره خوف در دل او باشد ؛ براى اينكه ، ملت را از خودش مىداند و ملت هم او را از خودش مىداند . برادر هستند . رئيس جمهور با ادنى شخصى كه در ايران زندگى مىكند ، برادر است و مردم با هم برادرند و پشتيبانى مىكنند . همين طور ، در كدام مملكت ، شما سراغ داريد كه رئيس مجلس « 2 » منبر برود و مردم را هدايت كند و در ماه مبارك ، شايد بيشتر از سى تا منبر رفته باشد و مردم را هدايت كرده باشد ؟ و در كجا شما سراغ داريد كه رئيس ديوان عالى كشور « 3 » يك عالِمى باشد كه برود مردم را هدايت كند و مردم هم از او هدايت بشوند ؟ و همين طور دادستان كل كشور « 4 » و همين طور وزير كشور « 5 » و همين طور ساير ارگانى كه هستند ، با كمال اطمينان ، بدون اينكه از كسى خوف داشته باشند ؛ براى اينكه

--> ( 1 ) - آقاى ابو الحسن بنى صدر ( 2 ) - آقاى اكبر هاشمى رفسنجانى ( 3 ) - آقاى سيد محمد حسينى بهشتى ( 4 ) - آقاى سيد عبد الكريم موسوى اردبيلى ( 5 ) - آقاى محمد رضا مهدوى كنى .