است ؛ بختيار هست ، مىگويد من ملّى هستم . و من آن مطلبى را كه يك روزى گفتم ، شاهدش امروز پيدا شد . يك روز گفتم كه اينها ؛ اين ابَرقدرتها ممكن است كه بيست سال ، سى سال ، يك كسى را در يك مقامى با يك وِجْهِه‌اى حفظش كنند و نوكر آنها باشد ، لكن مأمور باشد كه به جهت ، لباس ملّى به خودش بپوشد ؛ مثل بختيار كه خودش را به دكتر مصدِّق بسته است و ملّى مىگويد هستم . بعد از اينكه اين مدتها گذشت ، آن روزى كه بايد از او استفاده كنند ، بعد از بيست سال استفاده مىكنند . از ايشان هم كه سالهاى طولانى در جبههء ملّى بود و مدّعى مليّت بود و مدّعى اين بود كه من اوّل ايرانى هستم و دوم اسلام ، با اينكه اين خودش كفر است ، مع ذلك آن روزى كه آنها مىخواستند اين عنصر به دردشان بخورد خورد . و به جاى بدترين مخلوق خدا - كه محمد رضا بود - به جاى او مشغول شد به آدمكشى و جنايت ، و دستور آدمكشى داد ، منتها از او اطاعت نكردند . او هم مىگفت كه اين ملت را به حصار اقتصادى بكشيد . و اين هر دو را من بايد بگويم ؛ ما نه از اقدام نظامى مىترسيم و نه از محاصرهء اقتصادى . اما از او نمىترسيم براى اينكه ما شيعهء يك ائمه‌اى هستيم كه آنها شهادت را استقبال مىكردند ، ملت ما هم امروز شهادت را استقبال مىكند . فرضاً كه آقاى كارتر بتواند نظامى بياورد اينجا ، با اينكه نمىتواند همچو كارى بكند ، دخالت نظامى بكند ، نمىتواند بكند ، فرض مىكنيم كه خير ، تفاهم كنند اين ابَرقدرتها كه به ايران نظامى بفرستند ، ما سى و پنج ميليون جمعيت داريم كه اينها بسياريشان ، بسيار زيادشان ، آرزوى شهادت مىكنند . ما با اين سى و پنج ميليون به ميدان مىرويم . بعد كه ما همه شهيد شديم ، خودتان با ايران هر كارى مىخواهيد بكنيد ، از اين ما نمىترسيم ، ما مرد جنگيم ، ما مرد مبارزه هستيم . ما جوانهايمان با مشت معارضه و مبارزه كرد با تانكها و توپها و مسلسلها . ما را آقاى كارتر از مبارزه نترساند ، ما اهل مبارزه هستيم و لو نداشته باشيم ابزار مبارزه . لكن بدن داريم در مقابل اينكه ما را بزنند ، و اين را عمل خواهيم كرد . و اما قضيهء اقتصاد : ما يك ملتى هستيم كه به اين گرسنگىخوردنها عادت كرده‌ايم . ما سى و پنج سال ، يا پنجاه سال مىگوييد ما در اين گرفتاريها بوديم و عادت داريم به اين