فؤاد افرام البستانى ( مترجم : مهيار )

833

فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى )

در جمع اين تعبير گفته مىشود ( ارَضُون مَضَلَّات ) . المَضِلَّة - [ ضلّ ] : مرادف ( المَضَلَّة ) است . المُضَلَّع - [ ضلع ] : مفع ، چند ضلعى ؛ « المُضَلَّع المنتظم » : چند ضلعى منتظم و متساوى با هم ، « المُضَلَع من الثياب » : پارچه راه راه ، - أو ذو الأضلاع ( ه ) : خط منكسر بسته كه قطعه‌هاى آن را « اضلاع » نامند و گوشه‌هاى اضلاع را « رُؤُوس » نامند ، - الرباعي او الشكل الرباعي او الرّباعي ( ه ) : مضلع چهار ضلعى ، - الخماسي او الخُماسى او المُخَمَّس ( ه ) : مضلَّع پنج ضلعى ، - السداسِي او السّداسي او المسدّس ( ه ) : شش ضلعى ؛ « رسم دائرة فى مُضَلَّع » ( ه ) : مضلعى كه دايره اى در آن كشيده شده و ضلعهاى آن مماس با دايره باشد ؛ « رسم دائرة على مضلَّع » ( ه ) مضلعى كه داخل دايره كشيده و اضلاع آن مماس با دايره باشد . المُضَلَّل - [ ضلّ ] : گمراه شده ، كسى كه دنبال گمراهى باشد ، ناموفق . المِضْمَار - [ ضمر ] : جاى پرورش اسب ، زمان پرورش اسب ، زمين وسيع براى مسابقهء اسب دوانى ، خط پايانى مسابقهء اسب دوانى ؛ « فى هذا المضمار » : در اين زمينه ، در اين مجال . المِضْماض - [ مضمض ] : سوزش و التهاب ، مرد تندرو و چالاك ، خواب . المُضْمَر - [ ضمر ] : مخفى و پنهان . مَضْمَضَ - مَضْمَضَةً و مَضْمَاضاً و مِضْمَاضاً [ مضمض ] الماءَ في فيه : آب را در دهان خود مضمضه كرد ، - النعاسُ في عَيْنَيْه : خواب چشمانش را فرا گرفت . المَضْمَضَة - [ مضمض ] : مص ، صداى مار و مانند آن و گفته مىشود كه به حركت در آوردن مار زبان خود را . المُضَمَّن - [ ضمن ] : مفع ، - مِنَ الأَصْوَات : صدائى كه بدرستى نتوان آن را تشخيص داد . المَضْمُوم - [ ضمّ ] إلى كذا : پيوست به آن ، منضم به آن . المَضْمُون - مفع ، مكفول ؛ « كتابٌ مَضْمُونٌ » : پست سفارشى ؛ « المضمون من الجملة ج مَضامِين » : معنى و مفهوم جمله و عبارت . المَضَنَّة - ج مَضَانّ [ ضنّ ] : آنچه كه بدان بخيلى شود . المَضِنَّة - ج مَضَانّ [ ضنّ ] : مرادف ( المَضَنَّة ) است . المُضَهَّب - [ ضهب ] : « لحمٌ مُضَهَّبٌ » : گوشت بريده و خرد شد . المُضِيّ - [ مضي ] : مصدر است ، - في كذا : ادامه و استمرار ؛ « المُضِيُّ فى الحرب » : همواره در جنگ . المِضْياع - [ ضيع ] : مرد بسيار تباه و ضايع كننده . المِضْيَاف - [ ضيف ] : مرد مهمان نواز . المُضِيء - [ ضوأ ] : روشن و نورانى . المَضِير - [ مضر ] « لَبَنٌ مَضِيرٌ » : شير ترشيده . المَضِيرَة - [ مضر ] ( ط ) : غذائى كه با شير ترش طبخ و آماده مىشود . المَضْيَعَة - [ ضيع ] : آنچه كه باعث ضايع شدن و تباهى شود . المَضِيعَة - [ ضيع ] : مرادف ( المَضْيَعَة ) است . المَضِيغَة - ج مَضِيغٌ و مَضَائِغٌ : گوشت كه بر روى استخوان باشد ، استخوان بر آمدهء زير بنا گوش ، عضله . المَضِيف - [ ضيف ] : مهمانخانه ، جاى ضيافت و پذيرائى از ميهمان . المُضِيفَة - ج مُضِيفات [ ضيف ] : خانم ميهماندار هواپيما . المَضْيَفَة - [ ضيف ] : جاى ضيافت و ميهمانى . المَضِيق - ج مَضايِق [ ضيق ] : جاى تنگ و كار دشوار ، تنگهء دريائى . مَطَّ - - مَطَّاً [ مطَّ ] الشيءَ : آن را كشيد و دراز كرد ، - خطَّه او خَطْوَه : گامهاى بلند و فراخ برداشت ، - الدّلوَ : دلو را از چاه بالا كشيد ، - خَدَّه : تكبّر ورزيد ، - الطائرُ جناحيه : پرنده دو بال خود را گشود . مَطَا - - مَطْواً [ مطو ] : در راه رفتن شتاب نمود ، - بالقومِ : همراه با قوم حركت كرد . المَطَا - [ مطو ] : مصدر ( مَطِىَ ) است ، - مثناى اين كلمه مَطَوَانِ ، ج أمطاء است و بمعناي پشت و يا كمر مىباشد . المُطَابِق - [ طبق ] لكذا : برابر با آنست . المُطَابَقَة - [ طبق ] : برابرى و توافق . المَطَاحَة - [ طوح ] : واحد ( المَطَاوح ) است و به معناى مهلكه مىباشد . المَطَاخ - احمق ، خود پسند ، بد زبان ، دروغگو . المُطَار - [ طير ] من الخيل : اسب نيرومند و تيزرو . المَطَار - [ طير ] : فرودگاه . المَطَار - [ مطر ] من الآبار : چاهى كه دهانهء آن فراخ باشد . المَطَّار - [ مطر ] من الخيل : اسب تندرو و شتابان . المَطَارب - [ طرب ] : راههاى متفرقه . المَطَارة - [ طير ] : « أَرْضٌ مَطَارَةٌ » : سرزمين پر از پرندگان . المَطَارَة - [ مطر ] من الآبار : مرادف ( المَطَار ) است . المَطَاط [ مطَّ ] : شير شتر ترش و غليظ . المَطَّاط - [ مطَّ ] : لاستيك كه از چكيدهء برخى درختان كه در مناطق گرمسيرى روئيده مىشود و به آن ( كائوچو ) گفته مىشود بدست مىآيد ؛ « شجر المطَّاط » ( ن ) : درختى كه از آن لاستيك بدست مىآيد . المَطَاف - [ طوف ] : جاى طواف ، گردش و مسافرت ؛ « انتهى به المَطَاف الى » : گردش كرد تا رسيد به . . . ؛ « خاتمةُ المطافِ » : پايان و برگشت . المَطَّال - كارگر آهنگرى - آهنگر ، كسى كه بسيار امروز و فردا كند و كارى را بتأخير اندازد ، سهل انگار . المُطَالَبَة - [ طلب ] : مطالبه .