مَرِسَ - - مَرَساً الرجُلُ : كارهاى سخت را پيگيرى و چاره جوئى كرد ، - تِ الْبَكرةُ : ريسمان چرخ چاه از مجراى خود بيرون مىآمد و بر روى يكى از دو طرف چرخ مىافتاد . المَرِس - ج أَمْرَاس : مرد پيگير و چاره جو در كارها ، آزمودهء جنگى ، ريسمان چرخ كه از مجراى خود بيرون آيد . المَرْسَى - ج مَرَاسٍ [ رسو ] : بندر و لنگرگاه كشتى . المِرْسَاة - ج مَرَاسٍ [ رسو ] : لنگر كشتى ؛ « الْقَى مراسِيَه » : اقامت كرد ، ماند . المِرْسَال - ج مَرَاسِيل : تير كوچك ، فرستاده و پيك ؛ « نَاقَةٌ مِرْسالٌ » : ماده شترى كه نرم راه رود . المَرَسَة - ج مَرَس و جج أَمْراس : ريسمان ؛ « امْراسُ المركب » : طنابهاى كشتى ، و در زبان متداول به معناى ريسمان باريك است . المَرْسَح - ج مَرَاسِح [ رسح ] : جايگاه ويژهء نمايش و يا رقص و بازى . المُرْسَل - ج مُرْسَلُون [ رسل ] : فرستاده شده ، برانگيخته و پيامبر ، قابل توجيه ؛ « الكتابُ المُرْسَلُ اليه » : نامهء فرستاده شده به او . المُرْسَلَات - [ رسل ] : بادها و يا فرشتگان و يا اسبان . المُرْسَلة - ج مُرْسَلَات [ رسل ] : مؤنث ( المُرْسَل ) است ، گردن بند بلند كه بر روى سينه قرار گيرد . المَرْسَم - [ رسم ] : دست آوردهء هنرمند . المَرْسِن - ج مَرَاسِن [ رسن ] من الدابَّة : جاى بستن رسن بر ستور . المِرْسَن - ج مَرَاسِن [ رسن ] : مرادف ( المَرْسِن ) است . المَرسَنْك - سرب سوزان كه وزن آن بسيار سنگين است و در زبان متداول با آن ضرب المثل مىزنند و مىگويند ؛ « فلان أَثْقَلُ من المَرْسَنك » . فلانى از مرسنگ سنگينتر است - اين كلمه فارسى است . المَرْسُوم - ج مراسيم و مَرَاسِم [ رسم ] : مفع ، نامه ، نامهء رسمى ، دستور كتبى از قوهء اجرائيه ؛ « مَرْسُوم جُمْهورى » : دستور رياست جمهور . مَرَش - - مَرْشاً وجهَه : صورت او را چنگ زد يا گاز گرفت ، صورت او را با انگشتان خود بسان نيشگون گرفت ، - ه : با گفتار خود او را آزار داد ، - الماءُ : آب جارى شد ، - الحائطَ : ديوار را گچ كارى كرد . المَرْش - مص ، و در زبان متداول اسم است از مَرَش الحَائطَ ، - ج مُرُوش و امْراش : زمينى كه بر روى آن باران آمده است ، زمينى كه آب باران در آن بسرعت روان مىشود . المَرْشاء - مؤنث ( الأَمْرَش ) است ، هر جانور گزنده ، زمين پر از انواع گياه . المِرَشَّة - [ رشّ ] : آب پاش . المِرْشَح - [ رشح ] : نمد زين ، پارچهء عرق گير ستور . المُرَشَّح - [ رشح ] : نامزد نمايندگى مجلس يا هر سمت و منصب ديگرى ؛ « مُرَشَّح » الضَّابِط « : درجه اى نظامى است . المِرْشَحَة - [ رشح ] : مرادف ( المِرْشَح ) است . المُرْشِد - [ رشد ] : راهنماى مذهبى ، راهنماى نظامى ، مرشد و هدايت كننده و آموزش دهنده ، اندرزگو . المُرْشِدَة - ج مُرْشِدَات [ رشد ] : مؤنث ( المُرْشِد ) است . المِرْشَف - ج مَرَاشِف [ رشف ] : دستگاه مكيدن يا كشيدن آب . المِرْصَاد - ج مَرَاصيد [ رصد ] : رصد خانه ، راه ؛ « وَقَفَ بِالْمِرْصَاد » : براى مراقبت چيزى ايستاد ، « وَقَفَ له بِالْمِرصَاد » : مراقب او شد تا بوى آسيب رساند . المِرْصَافَة - [ رصف ] : پُتك ، چكش بزرگ . المَرْصَد - ج مَرَاصِد [ رصد ] : رصد خانه ، مكان مراقبت ؛ « المَرْصَدُ الجَوِّي » : ايستگاه هواشناسى ؛ « مراصدُ الحَيّات » : كمينگاه مار . المُرَصَّع - [ رصع ] : مفع ، « تاجٌ مُرَصَّعٌ بالجواهِر » : تاج جواهر نشان . المِرْصَن - [ رصن ] : آهنى كه با آن ستور را داغ كنند . المَرْصُود - [ رصد ] : مفع ؛ « مكانٌ مَرْصُودٌ » : زمينى كه در آن يك بار باران آمده است . المَرْصُوص - [ رصّ ] من البنيان : ساختمان محكم و استوار . مَرِضَ - - مَرَضاً و مَرْضاً : بيمار شد . مَرَّضَ - تَمْرِيضاً [ مرض ] ه : او را درمان و از وى پرستارى نمود ، او را بيمار كرد ، - البُرّ : گندم را پخش كرد ، - فى الأَمْرِ : تنبلى و ناتوانى كرد و كار را انجام نداد . المَرْض - ج أَمْراض : بيمارى . المَرَض - ج أَمْراض : مرادف ( المَرْض ) است . المَرِض - ج مِرَاض : بيمار . المِرْضَاح - [ رضح ] : سنگى كه با آن چيزى را بكوبند و يا خرد كنند . المِرْضَاخ - ج مَرَاضِيخ [ رضخ ] : مرادف ( المِرْضاح ) است . المِرْضَافة - [ رضف ] : ابزارى كه با آن داغ كنند . المَرْضَة - بيمارى ؛ « به مَرْضَةٌ شديدةٌ » : بيمارى سختى دارد . المُرِضَّة - [ رضّ ] ( ط ) : خرماى هسته گرفته كه در شير خيسانيده باشند . المِرَضَّة - [ رضّ ] : مرادف ( المُرِضّة ) است ، ابزار كوبيدن و خرد كردن . المِرْضَخَة - [ رضخ ] : مرادف ( المِرْضَاخ ) است . المُرْضِع - [ رضع ] : زنيكه كودك شيرخواره داشته باشد . المُرْضِعَة - ج مُرْضِعَات و مَرَاضِع [ رضع ] : زنيكه پستان خود را به دهان كودك گذارد . المَرْضُوّ - [ رضو ] : « شيءٌ مَرْضُوٌّ » : رضايتبخش . المَرْضُوض - [ رضّ ] : مفع كوفته شده ، لِه شده . المَرْضُوف - [ رضَف ] ( ط ) : گوشت كه بر روى سنگ داغ بريان شود . المَرْضُوفَة - [ رضف ] : نوعى غذا كه از