خوردن نترسد . المُجَلَّد - [ جلد ] : « مُجَلَّدُ الكُتُبِ » : صحّاف . المِجْلَدة - [ جلد ] : تازيانه ، شلاق . المَجْلِس ج مَجَالِس [ جلس ] : محلّ نشستن ، مردم نشسته ، جايگاه قاضى يا دادگاه ، و در نزد دروزيان محل عبادت است ، - النِّيابِىّ : پارلمان ، مجلس شورى ؛ « مَجْلِسُ الأُمَّة » : مجلس شوراى ملى ؛ « الْمَجْلِسُ التأسيسى » : مجلس مؤسسان ؛ « مَجْلِسُ الأَمْن » : شوراى امنيت سازمان ملل ؛ « مَجْلِسُ الحرب » : شوراى عالى دفاع ؛ « مَجْلِسُ الإدارة » : شوراى ادارى ؛ « الْمَجْلِس التَّأْديبيّ » : دادگاه ادارى ، « فى مَجْلِسِه » : در حضور او . المُجَلَّف - [ جلف ] : چيزى كه از اطراف آن گرفته شده باشد ، باقيماندهء چيزى . المُجَلَّل - [ جلّ ] : فا ؛ « سحابٌ مُجَلَّل » : ابرى كه بر همه جا ببارد ، ؛ « امْرٌ مُجَلَّل » : موضوع عمومى . المَجْلُوّ - [ جلو ] : ديدني . المَجْلُود - [ جلد ] : « مَكانٌ مَجْلودٌ » : يخبندان . المُجَلِّي - [ جلي ] : كسى كه در پيشاپيش به ميدان جنگ مىرود . المَجَمّ - [ جمّ ] : سينه . المُجْمَر - [ جمر ] من الحوافِر : سمّ سفت ، سمّ سخت . المُجْمِر - [ جمر ] : من الحوافِر : مرادف ( الْمُجْمَر ) . المِجْمَر - ج مَجَامِر [ جمر ] : آتش دان ، بخوردان . المِجْمَرَة - ج مَجَامِر [ جمر ] : آنچه كه در آن آتش قرار دهند ، آتشدان . المُجْمَع - [ جمع ] من الأُمورِ : چيزى كه بر آن اتفاق نظر شده باشد ، آنچه كه رأى بر آن صادر شده است . كار قطعى و حتمى . المُجْمِع - [ جمع ] من الأُمور : كارى كه دربارهء آن اتفاق نظر باشد . المَجْمَع - ج مَجَامِع [ جمع ] : محل اجتماع ، سازمان ، اجتماع اسقفان براى بررسى مسائل مذهبى ، جعبهء گِرد ، - العلميّ : فرهنگستان . المُجَمَّم - [ جمّ ] : كسى كه داراى موى سر انبوه است . المُجَمْهَرَات - [ جمهر ] : هفت قصيده از اشعار دورهء جاهليت مربوط به طبقهء دوم شاعران بعد از معلَّقات است . المَجْمُوع - ج مَجَامِيع [ جمع ] : مفع ، هر مجموعه اى اعم از اشياء يا اشعار يا داستان ، و در نزد نحويان بر جمع اطلاق مىشود ، مبلغ و كميت ، آنچه كه كليات چيزى را داشته باشد ؛ « مجموع أراضي القُطْر » سرزمين كشور . المَجْمُوعة - [ جمع ] : گروه از هر چيزى ، جمع چيزهاى متجانس با هم ، مجموعه . مَجَنَ - مُجُوناً الشيءُ : غليظ و سفت شد ، - مُجُوناً و مُجْناً و مَجَانَةً « : شوخى و بيحيائى كرد . المِجَنّ - ج مَجَانّ [ جنّ ] : سپر ، آنچه كه شخص را از آسيب حفظ كند ؛ « قَلَبَ له ظَهْرَ المِجَنّ » : دوستى را به دشمنى تبديل نمود . المَجْنَى - [ جني ] : مصدر است ، - ج مَجَان : درختى كه از آن ميوه چينند ، جاى چيدن و برداشت ميوه . المِجْنَب - [ جنب ] : پوشش ، سپر . المُجَنَّب - [ جنب ] : « بعيرٌ مُجَنَّبٌ » : شتريكه شتربان آن را در كنار خود راه برد . المُجَنَّبَة - [ جنب ] : پيشاپيش ، - ( ا ع ) : گروه سربازان كه به آنها مسئوليت حمايت يكى از دو جانب ( ميمنه و ميسره ) لشكر را بدهند . المُجَنَّبَتَانِ - [ جنب ] من الجيش ( ا ع ) : طرف راست و چپ لشكر ( ميمنه و ميسره ) . المَجَنَّة - [ جنّ ] : ديوانگى ؛ « به مَجَنَّةٌ » : در او ديوانگى است ، پناهگاه ، زمينى كه در آن جنّ وجود داشته باشد . المِجَنَّة - ج مَجَانّ [ جنّ ] : مرادف ( المِجَنّ ) است . المُجَنَّح - [ جنح ] : بالدار . المَجْنُوب - [ جنب ] : مفع ، بيمار مبتلا به ذات الجنب ؛ « بعيرٌ مَجْنُوبٌ » : شترى كه شتربانش آن را در كنار خود مىراند . المَجْنُون - ج مَجَانِين [ جنّ ] : ديوانه . المِجْهَار - [ جهر ] : مرادف ( الْمُجْهِر ) و به معناى ( ميكروسكوپ ) مىباشد ، كسى كه با صداى بلند همواره تكلم مىكند . المِجْهَاض - ج مجاهيض [ جهض ] من الإناث : زن يا ماده اى كه بچهء ناتمام بيفكند . المُجْهِر - [ جهر ] : ميكروسكوپ ، - الكهربائيّ : ميكروسكوپ برقى . المِجْهَر - [ جهر ] : آنكه سخن گفتن با صداى بلند عادت اوست . المُجْهِز - [ جهز ] : « موت مُجْهِزٌ » : مرگ شتابان . المُجْهَض - [ جهض ] : بچهء سِقط شده . المَجْهَل - ج مَجَاهِل [ جهل ] : بيابان خشك و بى آب و ناشناخته . المَجْهَلَة - [ جهل ] : آنچه كه انسان را بر جهالت وادار مىكند . المَجْهُود - [ جهد ] : قدرت و توانائى ؛ « بَذَل مَجْهُودَه » : توانائى خود را به كار برد . المَجْهُول - [ جهل ] : مفع ، ، - من الأفعال : فعلهاى مجهول . المِجْوَاب - [ جوب ] : ابزار بريدن چيزى ( گزن ) . المِجْوَاد - [ جود ] : « كاتبٌ أو شاعرٌ مِجْوَادٌ » : نويسنده و يا شاعرى كه بسيار شعرها و نثر خوب مىآورد . المِجْوَب - [ جوب ] : سپر . المُجَوَّر - [ جور ] : مُقَعَّر . المِجْوَز - [ جوز ] ( مو ) : دستگاه موسيقى است داراى دوني سوراخ شده كه در آن مىدمند ( دوناى ) . المَجْوَعَة - ج مَجَاوِع [ جوع ] من الأَعوام : سال قحطى . المَجُوس - [ مجس ] : زردشتيان . المَجُوسيّ - زردشتى . المَجُوسِيَّة - دين زردشت . المَجُوف - [ جوف ] : مرد شكم گنده ، « رَجُلٌ