القِنْبَاز - ج قَنَابِيز : مُرادف ( الغِنْباز ) است . القُنْبُرَاء - ج قُبَّر و قُبَر و قَنَابِر ( ح ) : مُرادف ( القُبَّرِة ) است . القُنْبَرَاء - ج قُبّر و قُبَر و قَنَابِر ( ح ) : مُرادف ( القُبَّرة ) است . القُنْبُرَانِيَّة - « دَجاجةٌ قَنْبُرانِيَّة » : مرغ تاج به سر ، پرندهء كاكُل دار . القُنْبُرَة - پرى كه بر سر مُرغ در آيد ، - ج قَنابِر ( ح ) : گونه اى گنجشك . القُنْبَرَة - ج قَنَابِر ( ح ) : مُرادف ( الْقُنْبُرُة ) است . قَنْبَعَ - قَنْبَعَةً [ قنبع ] تِ الشجرةُ : گل درخت يا ميوهء آن در غنچه پديد آمد . القُنْبُع - پوشش غنچهء درخت ، غلافهاى گندم در ميان خوشه . القُنْبُعَة - مُرادف ( القُنبُع ) است . قَنْبَلَ - قَنْبَلَةً [ قنبل ] العدوَّ ( ا ع ) : بر روى دشمن بمب انداخت . القَنْبَل - ج قَنَابِل : گروهى از مردم يا اسبها . القُنْبُلَة - ج قَنَابِل [ قنبل ] : بمب و انواع آن مانند بمب آتش زا و بمب ميكروبى و بمب اتم و بمب زهرآلود . . . ، - اليَدَوِيَّة : بمب دستى ، نارنجك . القَنْبَلَة - ج قَنَابِل [ قنبل ] : مُرادف ( القَنْبَل ) است . القُنَّبِيط - ( ن ) : كلم برگ كه از رستهء ( صَلِيبيَّات ) است و به آن ( الْقَرنَبِيط ) نيز گويند . قَنَتَ - - قُنُوتاً : فرمانبردارى كرد ، به سوى خدا فروتنى كرد ، نماز خواند ، - لَه : در برابر او زبون شد ، - قَنَانَةً : كم غذا شد . القُنَّة - ج قُنَن و قِنَان و قُنُون و قَنَّات [ قنّ ] : تپه ، قلهء كوه ، قنَّةُ كُلِّ شَىْءٍ « : بالاى هر چيزى . القِنَّة - ج قِنَن [ قنّ ] : هر يك از رشته‌هاى به هم پيچيدهء رسن ، نام داروئى است . القَنْد - ج قُنُود : قند - اين واژه فارسى است . القُنْدُر - ( ح ) : سگ آبى - اين واژه فارسى است . القُنْدُس - ( ح ) : مُرادف ( القُنْدرُ ) است . القَنْدَلَفْت - خدمتگزار كليسا - اين واژه يونانى است . القُنْدُول - ( ن ) : نوعى گياه خاردار كه داراى گلهاى زرد رنگ مىباشد و در خاورميانه بسيار كشت مىشود . القُنْدُولَة - ( ن ) : واحد ( القُنْدُول ) است . القَنْدِيَّة - ( ن ) : گونه اى گياه زينتى از رسته ى قرنيّات است - ارتفاع اين درخت بالغ بر ده متر مىشود كه داراى برگهاى درشت و پهن است و در زمستان مىرويد . القِنْدِيل - ج قَنَادِيل : چراغ - لاتينى است . قَنَصَ - - قَنْصاً الطيرَ : پرنده را شكار كرد . القَنَص - شكار كردن . القُنْصُل - ج قَنَاصِل : كُنسول . القُنْصُلِيَّة - كنسولگرى ، خانه يا محل كار كنسول . قَنَطَ - - قُنُوطاً : نااميد شد ، - ه : او را از چيزى بازداشت . قَنِطَ - - قَنَطاً : نوميد شد . قَنُطَ - - قَنَاطَةً : نااميد شد . قَنَّطَ - تَقْنِيطاً [ قنط ] ه : او را نااميد كرد . القَنِط - نااميد ، نوميد ، مأيوس . القِنْطَار - ج قَنَاطِير [ قنطر ] : مقياس وزن ، يكصد رطل ، مال بسيار ؛ « قَنَاطِير مُقْنَطَرَة » : مال بسيار و كامل . قَنْطَرَ - قَنْطَرَةً [ قنطر ] الرجُلُ : مال بسيارى بدست آورد گوئى كه با قنطار وزن مىشود ، - الْفَارِسُ : سواره از اسب خود بر زمين افتاد . القِنْطِر - [ قنطر ] : بلاى سخت ، - ( ح ) : نام پرنده ايست . القَنْطَرَة - [ قنطر ] : مص ، - ج قَنَاطِر : پُل كه بر روى آب زنند ، ساختمان بلند ، ساختمانى كه به شكل كمان ( قوس ) باشد . القَنْطُرْيُون - ( ن ) : نوعى گياه از رستهء ( المُرَكَّبات ) است كه در پزشكى بعنوان داروى ضد تب مورد استفاده قرار مىگيرد . القَنْطَرْيُون - الصغير ( ن ) : نوعى گياه تلخ است از رستهء ( الجَنْطِيَانِيَّات ) كه گلهاى آن سرخ و يا زرد است و در پزشكى گونه اى داروى ضد تب است و همچنين در تهيه بعضى از نوشابه‌ها مورد استفاده قرار مىگيرد . القَنْطُورِيُون - ( ن ) : مُرادف ( القَنْطُرْيُون ) است . القِنْطِير - [ قنطر ] : بلاى سخت . قَنَعَ - - قُنُوعاً : خاشعانه و خاضعانه سؤال كرد . قَنِعَ - - قَنَعاً و قَنَاعَةً و قُنْعَاناً : به آنچه كه دارد قانع است ، به آنچه كه قسمت او شده راضى است . قَنَّعَ - تَقْنِيعاً [ قنع ] ه : او را قانع كرد ، - الْمَرْأَةَ : بر سر آن زن روسرى پوشانيد ، - رَأْسَه بِالسَّيْفِ او الْعَصا : با شمشير يا چوب بر سر او زد ، - ه خِزيةً وَعَاراً : او را به ننگ و عار نسبت داد ، - الدّيكُ : خروس پرهاى اطراف گردن خود را به طرف سر برگردانيد . القُنْع - ج قِنْعَة و أَقْنَاع : طبقى كه از شاخه‌هاى نخل سازند و در آن غذا نهند . القِنْع - ج أَقْنَاع : اسلحه ، - ج قِنْعَة و اقْناع : مُرادف ( القُنع ) است . القَنِع - آنكه به قسمت خود راضى باشد . القُنْعَان - مص ، « شاهِدٌ قُنْعَانٌ » : آنكه مورد اعتماد بوده و گواهى يا شهادت او را قبول داشته باشند اين كلمه در مذكر و مؤنّث و مفرد و جمع يكسان به كار مىرود . القَنْعَان - « رجُلٌ قَنْعَانٌ » : آنكه به چيز كم قانع و راضى باشد . القَنَعَة - ماسهء نرم ، - مِنَ الْجَبَل وَالسَّنَام : قسمت بالاى كوه يا كوهان . القُنْفُد - ج قَنَافِد [ قنفد ] ( ح ) : مُرادف ( الْقُنْفُذُ ) است . القُنْفُدَة - [ قنفذ ] ( ح ) : مؤنّث ( الْقُنْفُذ ) است . القُنْفُذ - ج قَنَافِذ [ قنفذ ] ( ح ) : خار پشت . القُنْفَذ - ح قَنَافِذ [ قنفذ ] ( ح ) : مُرادف ( الْقُنْفُذُ ) است . القُنْفَذة - [ قنفذ ] ( ح ) : مؤنّث ( الْقُنْفُذ ) است . القُنْو - ج أَقْنَاء و قُنْيَان و قِنْيَان و قُنْوَان و قِنْوان